Adakah PAS pun mudah lupa?

PAS angkat tanganPAS berada di kedudukan politik terkuat dalam sejarah jatuh-bangun perjuangannya selepas mencatatkan prestasi terbaik pada pilihan raya umum (PRU) ke-10 lalu dengan memenangi 27 daripada 63 kerusi parlimen yang ditandingi.

Dua negeri – Kelantan dan Terengganu – ditadbir oleh pemimpin PAS, manakala presiden ketika itu, Datuk Fadzil Noor dilantik sebagai Ketua Pembangkang Parlimen Malaysia.

Memang benar PAS gagal mengatasi prestasi terbaiknya dalam PRU ke-12 dan ke-13 apabila memenangi 23 kerusi pada 2008 dan 21 daripada 73 kerusi ditandingi pada 2013.

Kedah berjaya ditawan dalam PRU ke-12 walaupun negeri itu akhirnya hilang daripada genggaman kira-kira lima tahun kemudian.
Namun, mengapakah penulis tetap mengatakan PAS berada pada kedudukan terkuat ketika ini?

Kekuatan sesebuah parti politik perlu diukur dari pelbagai dimensi dan bukan semata-mata melihat kepada jumlah kerusi di parlimen. Tambahan pula jika kemenangan itu disebabkan faktor-faktor situasi luaran.

Kemenangan PAS dalam PRU ke-10 disebabkan berlaku “tsunami Melayu” menolak Umno-Barisan Nasional kesan daripada pemecatan Datuk Seri Anwar Ibrahim.

Tun M mencabar PAS

Malangnya kemenangan itu tidak dapat bertahan lebih lama. Ya, sebaik saja sesi parlimen ke-10 (1999-2004) bermula, PAS mula kehilangan hilang apabila ada pimpinan mula mendakwa parti itu berjaya kerana orang Melayu mahukan negara Islam.

Tun Dr Mahathir Mohamad lantas mencabar PAS.

Akibatnya, Memorandum Rakyat yang menjadi legasi Almarhum Datuk Fadzil Noor sebagai reaksi kepada cabaran Dr Mahathir mula mengalami perubahan kepada Dokumen Negara Islam.

Pesanan Fadzil kepada penulis dan rakan-rakan pemikir parti supaya dokumen itu ditajukkan “Penghayatan Sebuah Pemerintahan Abad 15H/21Masehi”, tenggelam dan hilang dalam hiruk-pikuk polemik tentang negara Islam.

Penulis dan anggota think-tank yang terlibat terpaksa akur.
Gabungan pembangkang di bawah Barisan Alternatif (BA) ketika itu terus berantakan. DAP keluar daripada BA pada September 2001.

Parti Keadilan Nasional (kini Parti Keadilan Rakyat – PKR) merenggang daripada PAS dan membawa haluan sendiri. Ketika itu BA hanya wujud pada nama, lambang dan cogan kata, tetapi tidak pada gerak kerja.

Akibat ‘terlupa’ mengurus kekuatan barunya, PAS dihukum teruk dalam PRU-ke11 (2004). Daripada 27 kerusi, PAS hanya menang enam kerusi parlimen, gagal mempertahankan kerajaan Terengganu dan hampir kalah di Kelantan apabila menguasai dewan undangan negeri dengan majoriti satu kerusi.

Jawatankuasa Post-Mortem PAS Pusat yang mengkaji keputusan PRU ke-11 megenal pasti pelbagai faktor luaran (penipuan dan media) dan dalaman (jentera) sebagai penyumbang utama kekalahan PAS dalam pilihan raya itu.

Namun faktor paling dominan ialah pelancaran Dokumen Negara Islam. Kajian menunjukkan pembentangan itu “gagal mengurus penerangan dan pencerahan” sehingga menimbulkan pelbagai persepsi negatif daripada masyarakat. PAS juga menjadi sasaran jahat media lawan.

Lawan politik tersenyum

Pada masa sama, PAS gagal menangkis tohmahan serta serangan seterunya. Kekuatan PAS kembali kepada kedudukan lama atau bergantung hanya kepada penyokong tegar dan asal.

Lawan politik PAS pula tersenyum lebar kerana taktik pecah dan perintah berjaya memporak-perandakan BA.

Berbeza PRU ke-10, kejayaan PAS pada PRU ke-12 dan ke-13 adalah hasil pelebaran tapak sokongan baru. PAS berjaya membina kekuatan secara sedar dan terancang. PAS bukan lagi sekadar ‘menumpang tuah’ daripada nasib malang Anwar dan kesan undi protes seperti PRU ke-10.

Kekuatan baru itu dibina dengan meruntuhkan tembok pengundi bukan Melayu dan bukan Islam. Hasilnya pengundi terbabit mula memberikan kepercayaan kepada PAS dan memenangkan calon-calon PAS.

Untuk menjayakan strateginya, PAS tegas membuat ijtihad menampilkan tawaran “Negara Berkebajikan” berserta slogan “PAS Untuk Semua” dalam manifesto PRU ke-12.

Perubahan itu diistilahkan Profesor Tariq Ramadan sebagai satu anjakan generasi (generational shift) seperti yang berlaku dalam dunia Islam semasa. Namun, benarkah PAS benar-benar komited kepada agenda ini?

Secara ringkas, PAS terus menggarap isu-isu besar dalam negara dengan pedekatan inklusif dan menyerlahkan makna slogan PAS Untuk Semua serta mendukungi prinsip “Rahmat untuk Semua”.

PAS juga terus menangani isu-isu kritikal yang menajamkan pertentangan kaum dan membakar pertembungan agama. Isu kalimah Allah misalnya, ditangani PAS secara konsisten dan berlandaskan syariat yang mendamaikan.

Sama ada bersama rakan Pakatan dalam Dasar Bersama atau pun bersendirian, PAS berjaya menyerlahkan erti penghayatan Islam sebagai sistem hidup untuk memberikan jaminan “Keadilan Untuk Semua”.

Di samping itu, PAS tegas menyanggah polisi bersifat perkauman dan memangsakan pihak tertentu, terutama golongan miskin atau berpendapaan rendah.

PAS boleh menambah kerusi

Mengambil kira keseluruhan perkembangan inilah, penulis menyatakan, PAS sedang menduduki posisi politik terkuat dan paling mantap. Tidak keterlaluan kalau penulis terus menganggap PAS berada dalam satu unjuran untuk menempa kejayaan lebih baik – tentunya bersama rakan tahalufnya.

Berdasar unjuran yang sederhana, PAS berada pada keluk menambah 13 lagi kerusi di parlimen (menjadi 34 kerusi) jika gandingan Pakatan berlangsung secara mantap dalam PRU akan datang.

Namun semua kejayaan PAS yang tertera di atas bakal terencat atau mengalami kemunduran akibat pergolakan yang berlaku mutakhir ini. Soalnya, apakah PAS mula mengalami fenomena “berpatah balik” (retrogression)?

Gejolak parti – sama ada bersifat dalaman atau luaran – mengakibatkan pemerhati politik khuatir dan cemas. Lebih gusar lagi adalah pendukung dan aktivis parti di akar umbinya yang menanggung kesan secara langsung, terutama di negeri pantai barat.

Elok diingatkan, PAS tidak memiliki sebarang kerusi di dewan undangan negeri di Selangor, Johor, Perak, Negeri Sembilan dan Melaka pada 2004.

Justeru, cadangan seperti bersedia bertanding bersendirian atau keluar daripada Pakatan tidak wajar diucapkan pemimpin kecuali percaturan mereka itu hanya mengambil kira keperluan negeri mereka sendiri semata-mata.

Begitu juga sikap sesetengah ahli dan pemimpin yang menyuruh ahli keluar parti ketika wujud perbezaan atau ikhltiaf. Pimpinan yang matang, tidak gelojoh serta bebas daripada unsur ekstremisme pasti faham apakah yang dimaksudkan dengan amalan mengurus ikhtilaf dalam sebuah organisasi besar yang semakin kompleks.

Sementara itu, dalam mengurus isu hudud pula, seteru tradisi PAS sedang menggoda dengan pelbagai cara. Musuh tetap musuh, meskipun mereka tampak ikhlas. Sayugia diingatkan tuntutan Allah supaya kita hazar (berwaspada) setiasa.

Jangan diipatuk ular lagi

Begitu juga pesanan Rasulullah yang mahu umat baginda mengelak daripada dipatuk ular pada kali kedua dari lubang sama. Almarhum Tok Guru Nik Abdul Aziz dan Fadzil Noor acap kali mengingatkan kita tentang ini.

Jika PAS terus kehilangan arah sekali lagi, dikhuatiri parti ini akan kehilangan sokongan barunya di kalangan Melayu-Islam bandar dan pinggir bandar, dan tentunya gagal mengekalkan kepercayaan pengundi bukan Melayu dan bukan Islamnya.

Setiap kali PAS berasakan parti dan jenteranya kuat, Allah mengajar kita dengan keputusan yang menginsafkan. Di samping pengalaman 2004, pegalaman PRU ke-7 (1986) juga sepatutnya menyedarkan kita. Ketika itu PAS hanya bertahan di parlimen dengan kerusi Pengkalan Chepa walaupun meletakkan calon di 98 kerusi.

Perlu diingatkan, ia adalah catatan rekod penyertaan tertinggi PAS dalam pilihan raya umum

Apakah kepimpinan PAS dari peringkat pusat hingga bawahan akan mengizinkan nasib buruk ini kembali lagi, khususnya di ambang pemilihan akan datang?

Mampukah PAS mengelakkan kesilapan silamnya? Berjayakah PAS mengawal suara emosi supaya tidak mengatasi suara ilmu? Berjayakah PAS menggembeling seluruh tenaga kepimpinan dan kepakaran serta segala kepelbagai kekuatan partinya?

Jawapan kepada pertanyaan ini ada pada setiap ahli, khasnya pada setiap perwakilan muktamar ini.

DR DZULKEFLY AHMAD Pengarah Eksekutif Pusat Penyelidikan PAS

PAS bakal mengundang kegagalannya?

Dr DzulkeflyPenulis berpandangan PAS kini berada di kedudukan politik terkuat dalam sejarah jatuh-bangun perjuangannya. Sekali pandang, pernyataan ini semacam mudah disanggah pemerhati politik.

Benar, PAS merekodkan prestasi pilihan raya terbaiknya pada Pilihan Raya Umum ke 10 (PRU 10) pada tahun 1999. PAS menang 43% (27 daripada 63) kerusi Parlimen yang ditandinginya sekaligus presidennya diangkat sebagai ketua pembangkang Parlimen Malaysia. PAS memerintah dua negeri, Kelantan dan Terengganu. Jumlah kerusi Parlimen ketika itu ialah 193.

Juga benar, PAS tidak dapat mengatasi prestasi terbaiknya ini dalam kedua-dua PRU ke-12 (2008) dan ke-13 (2013) yang lepas.

Pada PRU ke-12, PAS menang 34% kerusi Parlimen yang ditandingi (menang 23 daripada 67 kerusi) dan mengalami penurunan ke paras 28% (menang 21 daripada 73) pada 2013. PAS menawan Kedah pada PRU-12 namun hilang negeri tersebut pada PRU ke-13 lalu. Jumlah kerusi Parlimen terkini ialah 222.

Kalau begitu, mengapakah penulis tetap mengatakan PAS berada pada sisi terkuat dewasa ini?

Kekuatan sesebuah parti politik tentunya perlu diukur dari pelbagai sisi dan dimensi. Lebih sukar atau juga tersasar kalau mengukur kekuatan politik hanya dengan jumlah kerusi di Parlimen. Tambahan kalau kemenangan itu disebabkan faktor situasi luaran.

Kekuatan PAS pada PRU 10 tidak syak lagi disebabkan “tsunami Melayu” yang menolak Umno-Barisan Nasional (UBN) akibat kezaliman mantan perdana menteri Tun Dr Mahathir Mohamad ke atas timbalannya, Datuk Seri Anwar Ibrahim. PAS meraih laba politik paling besar dalam PRU 1999, dan tidak langsung mendapat sokongan kaum bukan-Melayu.

Malangnya, kekuatan tersebut tidak dapat lama bertahan. Ya, sebaik sahaja mula sesi parlimen ke-10 (1999-2004), PAS mula hilang arah cerita atau “lost the plot”. Bahkan ada pimpinan yang mula menyebut PAS menang kerana orang Melayu mahukan PAS perjuangkan Negara Islam. PAS, malangnya juga mudah lupa.

“Memorandum Rakyat”, sebuah peninggalan legasi Al-Marhum Datuk Fadzil Noor sebagai respons cabaran Dr Mahathir, segera mengalami pertukaran kepada judul “Dokumen Negara Islam”.

Pesanan Al-Marhum kepada penulis dan rakan-rakan think-tank parti lain, supaya memorandum tersebut ditajukkan sebagai “Penghayatan Sebuah Pemerintahan Abad 15H/21Masehi”, hilang dalam hiruk-pikuk polemik tentang dokumen yang perlu dibentangkan kepada rakyat ketika itu. Penulis dan think-tank parti lain terpaksa akur.

Barisan Alternatif (BA) terus berkeberentakan sehingga menyaksikan DAP keluar gabungan pada September 2001. Gabungan BA, baru berumur 2 tahun. PKR (dulunya PKN) terus renggang daripada PAS, masing-masing membawa haluan perjuangan sendiri, meskipun BA wujud pada nama, lambang dan cogan kata, tetapi tidak lagi pada gerak kerja.

Akibatnya, daripada kepimpinan PAS yang “terlupa” menguruskan “kekuatan baharunya”, mereka dihukum dan dipukul teruk dalam PRU ke-11 pada 2004.

Dari 27 kerusi, PAS hanya tinggal 6 kerusi Parlimen. PAS kecundang untuk pertahan pentadbiranya di Terengganu dan hampir-hampir kehilangan Kelantan.

Ketika Jawatankuasa Post-Mortem PAS Pusat PRU ke-11 (2004) membentangkan dapatan mereka, pelbagai faktor luaran (penipuan dan media) dan dalaman (jentera) dikenal pasti sebagai penyumbang utama terhadap kekalahan PAS dalam pilihan raya tersebut.

Namun faktor kekalahan paling dominan yang sangat mustahak dan signifikan yang wajar diulangi di sini ialah pelancaran “Dokumen Negara Islam”. PAS membentangkan dokumen tersebut akan tetapi dikenal pasti dalam post-mortem, “gagal mengurus penerangan dan pencerahan kepada semua segmen pengundi”.

Pelbagai persepsi negatif dan tanggapan buruk pelbagai segmen rakyat serta pengundi menjadikan PAS sasaran jahat media lawan.

PAS gagal menangkis tohmahan serta serangan seterunya. Kekuatan dan mandat baharunya musnah dan kembali kepada kedudukan lama atau sokongan “tegar dan asal”. Lawan politik tersenyum berbisa, taktik berjaya, gabungan BA punah dan PAS lalu tersungkur. Begitulah lebih kurang naratif atau kisahnya.

Sebaliknya, kekuatan PAS dalam PRU ke-12 dan seterusnya PRU ke-13 adalah hasil pelebaran tapak sokongan baharu.

PAS membina kekuatan itu secara sedar dan terancang. Ia bukan disebabkan PAS “menumpang tui” nasib malang Anwar serta mendapat laba undi protes seperti PRU ke-10.

Tegasnya, PAS membina asas kekuatan baharu dengan cara meruntuhkan prejudis serta tembok halangan golongan pengundi bukan-Melayu dan bukan-Islam. Juga golongan pengundi Melayu Islam bandar dan pinggir Melayu, mula memberi kepercayaan kepada PAS dan memenangkan calon PAS.

Bagi menjayakan pelebaran dan pengukuhan tapak sokongan baharu, PAS melalui satu anjakan besar di segi mesej politiknya.

Daripada menawarkan konsep “Negara Islam” yang telah disalahertikan pelbagai pihak, PAS secara tegas membuat ijtihad beraninya, dalam menampilkan tawaran “Negara Berkebajikan” berserta dengan slogan “PAS Untuk Semua” atau “PAS For All” dalam Manifesto PRU ke-12. PAS mengulangi tema dan tawaran sama dalam PRU ke-13, kali itu bersama koalisi baharunya, Pakatan Rakyat (PR).

Perubahan besar ini berkebetulan diistilahkan Profesor Tariq Ramadan, pemikir kontemporari Islam, sebagai satu eksperimen di seluruh dunia Islam, yang diberi jolokan sebagai “anjakan generasi” atau “generational shift”. PAS dan gerakan Islam memasuki era baharu dalam pengalaman “political Islam” di persada persaingan demokrasi atau “democratic contestation”.

Meringkaskan cerita, PAS terus menggarap isu besar dalam negara dengan pedekatan inklusif dan menyerlahkan erti dan makna slogan seperti “PAS For All”.

Makna prinsip Islam sebagai “rahmat untuk semua” atau “mercy unto all”, lebih dirasai daripada sekadar diulangi secara laungan retorik.

PAS terus menangani isu krtikal yang menajamkan pertentangan etnik dan membakar pertembungan agama. Isu kalimah “Allah” termasuk pelbagai polemik kaum yang diungkap dengan kepentingan agama secara sempit, ditangani PAS secara konsisten dan berlandaskan syariat yang mensejahterakan dan mendamaikan.

Samada bersama rakan PR dalam “Dasar-Dasar Bersama” atau pun bersendirian, PAS berjaya menyerlahkan erti dan penghayatan Islam sebagai sistem hidup untuk memberikan jaminan “Keadilan Untuk Semua” atau “Justice for All”.

Di samping itu, PAS tegas dalam membentaras polisi yang bersifat perkauman dan yang memangsakan dan meminggirkan sesetengah rakyat, terutama golongan miskin dan berpendapaan rendah. Begitu juga ketegasan PAS menentang rasuah, salah guna kuasa, pembaziran serta pembolotan kekayaan negara oleh segelintir penguasa politik bersama kroni mereka.

Mengambil keseluruhan kemajuan inilah, penulis menyatakan bahawa PAS sedang menduduki posisi politik yang paling kuat dan mantap. Tidak keterlaluan kalau penulis terus menyongsong bahawa PAS berada dalam satu unjuran (trajectory) menempah kejayaan yang lebih baik, tentunya bersama rakan-rakan tahalufnya.

Berdasarkan unjuran yang modest, PAS adalah dalam keluk menambah 13 kerusi (berjumlah 34 kerusi) seandainya PR terus bergandingan secara mantap dan serasi dalam PRU ke-14 akan datang. Unjuran ini adalah sangat munasabah, dengan izin Allah.

Namun, meringkaskan pergolakannya mutakhir ini, kesemua kejayaan PAS yang tertera di atas bakal terencat atau mengalami setback yang mengecewakan.

Permasalahan parti ini, samada yang bersifat keberentakan dalaman mahu pun yang bersabit dengan masalah hubungan di antara rakan komponen PR, mengakibatkan pemerhati politik khuatir dan cemas.

Lebih gusar lagi adalah pendukung dan aktivis parti di akar umbinya, yang secara langsung bakal menanggung kesan serta akibat konflik tersebut, khasnya di negeri pantai barat: Selangor, Kuala Lumpur, Perak serta Melaka-Negeri Sembilan-Johor.

Sebagai contoh, cadangan untuk bersedia bertanding bersendirian atau keluar daripada PR atau menyuruh sesetengah ahli dan kepimpinan keluar parti, adalah tidak harus dilayani atau disokong.

Pimpinan yang matang dan tidak gelojoh serta “ekstrem” tahu akan erti “mengurus ikhtilaf” atau perbezaan dan kepelbagaian dalam sebuah organisasi dan koalisi yang semakin kompleks.

Sementara dalam mengurus isu hudud pula, seteru tradisi PAS sedang menggoda dengan pelbagai cara. Musuh tetap musuh, meskipun tampak “ikhlas”.

Sayugia dingatkan tuntutan Allah supaya kita hazar (berwaspada) dan pesanan Nabi bagi mengelak dipatuk dua kali dari lubang yang sama. Al-Marhum Tuan Guru Nik Abdul Aziz dan Ustaz Fadzil Noor acap mengingatkan kita.

Seandainya PAS terus terjerumus akibat kehilangan “jalan cerita” atau “losing the plot” sekali lagi, maka kita bakal mengulangi nasib yang sama seperti pengalaman PRU ke-11 (2004).

PAS dikhuatiri akan kehilangan sokongan baharunya di kalangan Melayu-Islam di bandar dan pinggir bandar, dan tentunya tidak dapat bertahan mengekalkan kepercayaan pengundi bukan Melayu dan bukan Islam.

Seterunya sangat mahukan natijah ini bagi menggagalkan PAS dan menghancurkan PR. Minta Allah jauhkan!

Setiap kali PAS merasakan parti dan jenteranya “kuat”, Allah mengajar kita dengan keputusan yang menginsafkan kita. Di samping pengalaman 2004, pengalaman PRU ke-7 (1986) juga menyedarkan kita. PAS hanya tinggal kerusi tunggalnya, Pengkalan Chepa, di Parlimen dalam pilihan raya yang menyaksikan PAS meletakkan seramai 98 calon, paling tinggi dalam sejarahnya (jumlah kerusi Parlimen 177).

Apakah kepimpinan PAS di peringkat pusat serta di peringkat akar-umbi, khasnya di ambang Muktamar ke-61 ini, akan mengizinkan PAS mengundang nasib buruk ini sekali lagi?

Mampukah PAS kini mengelak kesilapan lamanya?

Berjayakah PAS mengawal suara emosi (‘atifi) supaya jangan mengatasi suara ilmu, kekuatan informasi dan panduan pengalaman (tajribah)?

Penulis akan terus berkongsi pengamatannya dalam artikel seterusnya yang berjudul “Selamatkan PAS”.

Pengarang: Dr. Dzulkefly Ahmad. Beliau adalah merupakan ahli J/K PAS Pusat dan bekas ahli parlimen Kuala Selangor.
Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/opinion/dzulkefly-ahmad/article/pas-bakal-mengundang-kegagalannya#sthash.HOi0EwJX.dpuf

AJK: Kempen kotor cemari pemilihan PAS

perwakilan1

Pengerusi Jawatankuasa Pemilihan PAS, Asmuni Awi berkata, kempen kotor dalam pemilihan parti itu bukan lagi rahsia, namun di sebalik pengakuan itu beliau tidak menolak kemungkinan ia didalangi pihak luar yang ingin mengambil kesempatan.
 
“Cerita label melabel sesama ahli PAS memang sudah lama berlaku. Bukan ketika pemilihan kali ini saja. Sebelum pemilihan pun ini sudah berlaku.
 
“Ada individu dilabel liberal, menolak hudud, sebagai begitu, sebagai begini. Ia memang berlaku,” katanya kepada Malaysiakini.
 
Kelmarin, bekas Naib Presiden PAS, Ahmad Awang, mengakui sukar untuk mencabar Datuk Seri Abdul Hadi Awang sebagai presiden walaupun beliau mendapat pencalonan minimum seperti disyaratkan perlembagaan parti itu.
 
Ahmad yang pernah berkhidmat sebagai Ketua Pengarah Pusat Islam dan Yang Dipertua Persatuan Ulama Malaysia antara 1981 hingga 1999 berkata, pemilihan jawatan dalam PAS kali ini dicemari kempen kotor dan amalan berat sebelah.
 
Antara tokoh yang dikaitkan sebagai mangsa kempen kotor itu ialah bekas Menteri Besar Perak, Datuk Seri Nizar Jamaluddin, yang kalah dalam perebutan jawatan Yang Dipertua Kawasan Kampar.
 
Pemilihan jawatan tertinggi PAS pusat dijadual diadakan Jun ini.
 
Asmuni berkata, apa yang didedahkan Ahmad itu memang ada kebenarannya.
 
Katanya, antara tokoh dalam PAS yang menjadi mangsa kempen kotor itu ialah Ahli Parlimen Shah Alam, Khalid Samad, yang pernah dituduh mahu menjatuhkan kepimpinan ulama dua tahun lalu.
 
Tidak ketinggalan, Ahli Parlimen Sepang Hanipa Maidin dan Pengarah Pilihan Raya PAS yang juga Ahli Parimen Kuala Krai, Dr Hatta Ramli.
 
Asmuni menambah, pihaknya akan menjalankan siasatan menyeluruh bagi mengatasi amalan itu dan berjanji akan mengambil tindakan tegas jika ada bukti kukuh mengenainya.
 
“Kalau melibatkan ahli, tindakan yang boleh diambil ialah membawa mereka ke lembaga disiplin parti.
 
“Jika calon sendiri terbabit, mereka mungkin digugurkan daripada bertanding,” katanya.
 
Sementara itu, mengulas mengenai risalah memburuk-burukkan Nizar sebagai “tali barut DAP” Asmuni berkata, ia bukanlah amalan yang wajar untuk PAS.
 
“Sekiranya ada pihak tidak berpuas hati, mereka boleh berdebat atau memberi penerangan, bukannya menyebarkan risalah seolah-olah membaling batu sembunyi tangan.
 
“Itu bukan akhlak Islam,” katanya.
 
Pengarang: Malaysiakini
Sumber: AJK: Kempen kotor cemari pemilihan PAS

PAS dan Pakatan Rakyat – Satu Penilaian

PAS & PROleh Abdul Latiff Mohd Ibrahim

Pakatan Rakyat lahir selepas pilihanraya umum ke 12 pada tahun 2008. Kelahirannya terjadi secara kebetulan kerana parti-parti Pembangkang berjaya untuk kali pertamanya menembusi “Tembok BN” yang sudah terbina sekian lama. Parti-parti Pambangkang pada pilihanraya tersebut walaupun bertanding secara bersendirian berhasil memenangi kerusi Parlimen yang mencukupi untuk menafikan penguasaan dua pertiga kerusi bagi BN di Parlimen. Sekaligus keadaan ini mendesak ketiga-tiga parti terbesar di pihak Pembangkang – Parti Keadilan Rakyat (PKR), Parti Islam SeMalaysia (PAS) dan Parti Tindakan Demokratik (DAP) menjalin kerjasama politik yang membawa kepada penubuhan Pakatan Rakyat.

Di pihak rakyat, perkembangan ini dilihat sebagai sesuatu yang positif kerana kini mula wujud dua parti besar mewakili aspirasi mereka sama ada gabungan asal, Barisan Nasional (BN) mahupun gabungan baru, Pakatan Rakyat (PR). Malaysia mula memasuki era politik demokratik yang lebih bermakna dengan kehadiran PR. Bukan sahaja pilihanraya umum ke 12 itu membuka peluang kepada terbentuknya gabungan parti politik Pembangkang, ia turut membolehkan penubuhan kerajaan di peringkat negeri yang tidak mungkin terjadi sekiranya parti-parti Pembangkang tidak sepakat atas gagasan baru itu. Aspirasi masyarakat sivil nampaknya semakin tercapai dengan perkembangan terbaru ini di samping menyumbang kepada sedikit pengukuhan kepada amalan demokrasi dalam Negara.

Hasil penggabungan dalam PR juga membuka jalan kepada terbentuknya kerajaan Selangor di samping kerajaan Perak. Walaupun kerajaan PR Perak hanya bertahan setahun akibat gerakan politik licik BN yang berjaya menarik tiga wakil rakyat PR kepadanya sekaligus memindahkan kuasa kembali kepada BN, PR masih menjadi “force” yang kuat yang berkuasa di empat negeri yang dimenanginya – Pulau Pinang, Kelantan, Selangor dan Kedah di samping menafikan penguasaan dua pertiga dalam dewan perundangan Negeri Sembilan dan juga Perak.

PR dilihat sebagai satu keperluan politik bagi ketiga-tiga komponennya dan dengan berketuakan Datuk Seri Anwar Ibrahim berjaya mengharungi pelbagai tekanan dan masalah untuk terus maju ke hadapan.

Muafakat yang sering diuji

Kerjasama politik antara ketiga-tiga parti dalam PR terus bertahan tetapi kerana perbezaan ideology yang agak ketara antara dua parti – PAS dan DAP – bibit-bibit krisis mula kelihatan sejak awal lagi. Krisis antara PAS dan DAP terjadi secara bermusim, biasanya apabila isu kaum atau agama diungkitkan. Pemuafakatan PR lebih berfokus kepada kerjasama politik dalam menghadapi musuh politik yang sama iaitu BN. Ia bukan suatu gagasan kerjasama yang benar-benar mantap berasaskan pendirian bersama yang diterima oleh ketiga-tiga parti yang mana ini dapat diterjemahkan dalam pembentukan sebuah kerajaan yang mantap dan adil sekiranya PR berjaya mengambil alih Putrajaya. Jurang antara PAS dan DAP agak ketara manakala antara DAP dan PKR tidaklah begitu menonjol.

Usaha merapatkan ketiga-tiga parti sering dilakukan terutama di peringkat awal penubuhan sehingga melahirkan prinsip-prinsip kerjasama yang memungkinkan gabungan ini terus menjalankan kegiatan-kegiatannya terutama apabila menghadapi pilihanraya. Prinsip yang dipersetujui ini menekankan bahawa perjalanan PR dan aktivitinya berbeza daripada perjalanan parti-parti komponennya; asas kefahaman ialah ketiga-tiga parti mempunyai dasar atau ideology yang berbeza dan berhak untuk memperjuangkannya. Parti-parti ini juga menerima prinsip-prinsip bersama untuk menuju kepada sebuah kerajaan yang adil dan pemerintahan yang baik (practicing good governance). Namun persetujuan bersama seperti ini tidak menjadi kekuatan sebenar PR dan seperti mana dilihat dalam perkembangan-perkembangan seterusnya prinsip ‘setiap parti setuju untuk berbeza dari segi asas perjuangannya’ walaupun sepatutnya menjadikan keterikatan dalam PR mengatasi prinsip tersebut namun apa yang berlaku adalah sebaliknya. Ketiga-tiga parti sukar untuk mencapai kata sepakat dalam isu-isu besar yang sering diungkitkan kerana prinsip ‘bebas untuk berbeza’ ini.

Isu MB Selangor dan kemelut berpanjangan

Walaupun PR berjaya meraih sokongan yang lebih tinggi dalam pilihanraya berikutnya pada Mei 2013, isu-isu prinsip antara parti komponennya terus menghantui gabungan parti politik ini. ‘Perbalahan’ terbuka antara PAS dan DAP semakin menjadi tetapi isu yang benar-benar menggoncang PR ialah isu pertukaran Menteri Besar Selangor pada 2014. Bermula daripada “Kajang Move” (Langkah Kajang) kepada siri tindakan yang membawa kepada ‘penyingkiran’ Tan Sri Khalid Ibrahim sebagai Menteri Besar pada Ogos 2014 telah mempamerkan kerapuhan prinsip untuk bekerja menjatuhkan BN itu.

Sepanjang krisis itu yang memuncak pada bulan Ogos – September 2014, PAS telah dilihat oleh masyarakat sivil sebagai parti yang tidak bersedia untuk mendokong cita-cita besar menggantikan kerajaan BN sedia ada. Malah presiden PAS telah dipersalahkan oleh kalangan pemerhati termasuk anggota masyarakat sivil dan NGO sebagai punca kepada kemelut yang menyusul ekoran keputusan PR menggantikan Tan Sri Khalid. Andaikata dua orang ahli PAS yang juga anggota Dewan Undangan Negeri Selangor tidak memihak kepada keputusan PR yang mahu Khalid diganti dengan calon lain yang telah dipersetujui besar kemungkinan kerajaan PR Selangor tumbang dan kuasa akan kembali kepada BN. Mereka berdua telah mengingkari ‘arahan’ parti mereka untuk tidak mengundi calon baru yang dicadangkan.

Kemelut berpanjangan antara PAS dan dua lagi rakan pakatannya dalam PR bukan sahaja berkisar kepada soal-soal politik dan kuasa tetapi yang lebih parah lagi melibatkan isu agama. PAS bertegas hendak bertindak bersendirian apabila sesuatu perkara berkait dengan agama ditimbulkan. Ini dibuat atas dasar ‘berhak untuk membawa prinsip perjuangan masing-masing’ dalam PR. Akhirnya, terdengar suara-suara di kedua-dua belah pihak agar PAS disingkir/keluar daripada PR. Di pihak pendokong tegar PR dan juga penyokong PKR dan DAP, mereka mahu PAS dibuang daripada PR kerana gagal menghayati prinsip bersama yang utama dalam PR. Di pihak PAS pula sebahagian kepimpinan dan ahli yang dikenali sebagai golongan konservatif mula mendesak supaya PAS keluar daripada PR kerana tidak bersetuju dengan pendirian PKR dan DAP yang dikatakan sering menghalang cita-cita parti itu untuk melaksanakan undang-undang syariah dalam Negara ini.

Makalah ini tidak berutjuan untuk membincangkan pro dan kontra isu pelaksanaan undang-undang syariah di sini. Memadai untuk dikatakan bahawa isu yang sebesar ini dan yang mengandungi sensitiviti yang begitu tinggi sepatutnya dibincangkan dan dihalusi dengan teliti dalam PR terutama dalam kalangan kepimpinan dan ahli strategisnya supaya ia tidak menjadi masalah kepada kelangsungan pakatan tersebut. Malangnya kerana ini tidak dilakukan isu tersebut kini menjadi bakal penyebab kepada pecahnya PR yang memungkinkan tertubuhnya satu gagasan parti baru menggantikan PR dan yang tidak menerima golongan konservatif PAS sebagai sebahagian komponennya .

Di sebalik perkembangan mutakhir ini terdapat banyak pengajaran bagi semua parti politik di Malaysia lebih-lebih lagi di pihak Pembangkang. Aspirasi rakyat yang semakin celik politik hasil peranan media sosial dan media baru secara umumnya semestinya ditangani dengan betul oleh pihak yang mahukan sokongan politik untuk menuju ke Putrajaya. Sebuah parti politik dalam sistem demokrasi semestinya menerima sepenuhnya bahawa kewujudannya adalah untuk mendapatkan kuasa melalui pilihanraya walaupun mempunyai agenda ideologinya. Ideologi adalah garis panduan umum dalam konteks politik pilihanraya (electoral politics), bukan menjadi fakta yang mesti dipertahankan dalm semua keadaan sehingga membawa kepada terputusnya kerjasama politik yang dijalin sebelum itu dengan pihak-pihak lain.

Tidak salah bagi sebuah parti yang mempunyai ideologi yang masih belum diterima oleh majoriti pengundi/rakyat untuk menjadikan ideologi tersebut sebagai landasan utama meraih sokongan politik. Namun ini seharusnya dibuat secara bersendirian tanpa membabitkan rakan politik daripada kumpulan atau parti lain yang berbeza ideologi dengannya atau dengan kata lain parti ini memasuki pilihanraya tanpa kerjasama atau berpakat dengan parti-parti lain. Apabila wujud sekumpulan parti yang mahu mmbentuk satu pakatan atau gabungan, ideologi setiap parti tidak boleh dijadikan dasar atau pegangan (kerana ia juga mustahil); yang harus diarusperdanakan ialah ‘ideologi’ baru parti gabungan/pakatan tersebut yang diterima oleh semua anggotanya. Perlu ada sifat ‘berkorban’ untuk matlamat yang lebih besar. Dan ini pun kerana mengambil pendekatan untuk menyertai politik pilihanraya.

Oleh itu timbul beberapa persoalan di sini. Apakah gagasan politik yang dikenali sebagai PR dapat bertahan sehingga pilihanraya umum akan datang? Apakah sekiranya PR yang kini berada dalam keadaan kurang stabil ekoran kemelut PAS dengan ‘rakan-rakan’ pakatannya mampu kembali kepada kedudukan asal malah lebih hebat daripada sebelumnya? Mungkinkah fasa yang sedang dilalui oleh PR sebenarnya satu rahmat yang mematangkannya lagi dalam mengharungi politik negara yang semakin bergolak kini dengan persaingan antara politik lama dan politik baru? Dan apakah masih ada harapan untuk PAS terus berada di dalam PR andaikata dalam pemilihan kepimpinan tertinggi parti yang akan datang golongan konservatif dapat menewaskan golongan progresifnya?

Ini akan dilihat dalam perbincangan seterusnya.

(Penulis adalah seorang Profesor Madya di UTM Perdana School for STI Policy, Universiti Teknologi Malaysia, Kuala Lumpur)

Sumber: Artikel asal dari http://Kejar.Org.

PAS perlu keluar daripada ‘politik buluh kasap’

Subky-LatifPenulis veteran PAS, Subky Latif menyifatkan cadangan sesetengah pihak agar sesetengah ahli meninggalkan parti ekoran pertembungan dalaman sebagai tidak bijak dan merupakan “politik buluh kasap”.

Buluh kasap adalah merujuk kepada pepatah Melayu berbunyi “perniagaan buluh kasap, untung tiada modal lesap” yang membayangkan kerja sia-sia.

“Tidak bijak berusaha keras dapatkan ahli Umno jadi PAS tapi suruh pula ahli PAS keluar parti. Jangan jadi politik buluh kasap,” tulis Subky dalam portal milik PAS Harakahdaily.

Subky dipercayai merujuk kepada kenyataan beberapa pimpinan PAS yang mencadangkan sesetengah ahli meninggalkan parti itu termasuk menubuhkan parti lain.

Cadangan terbaru datang daripada Pengarah Operasi Pusat Penyelidikan PAS Dr Zuhdi Marzuki yang mencadangkan agar sesetengah ahli menubuhkan parti baru dan meninggalkan parti Islam itu.

Sebelum ini Presiden PAS Datuk Seri Abdul Hadi Awang juga membuat cadangan sama ketika dalam ucapan penggulungan di Muktamar PAS ke-60 di Batu Pahat tahun lalu.

Dalam ucapan itu, Hadi berkata, mereka yang tidak bersetuju dengan kepimpinan PAS yang ada dan mahu menjadi pemimpin juga boleh “cari tanah lain, bina masjid sendiri dan jadi imam sendiri”.

Menurut Subky, ketika beliau mula terlibat dalam PAS keahliannya sekitar 200,000 orang sahaja.

“Amat sakit untuk mencapai keahlian setengah juta semasa menyambut ulang tahunnya ke-40 tahun 1991. Sasaran itu hampir tercapai semasa sambutan jubli emas tahun 2001, tahun kematian Ustaz Fadzil,” katanya merujuk kepada bekas Presiden PAS Datuk Fadzil Mohd Noor.

Tulisnya, bukan senang untuk dapat seorang dua menyertai PAS daripada satu ceramah.

“Dua hari Ustaz Fadzil meninggalkan rumah di Alor Setar untuk berceramah satu jam di Temerloh. Beribu orang hadir. Belum tentu lima orang menyertai PAS selepas ceramah. Ustaz Hadi jadi tumpuan ramai masa itu.

Daripada belasan ribu yang mendengarnya tak sampai 10 masuk PAS,” tulisnya.

Menurut Subky, limpahan manusia mendengar ceramah Allahyarham Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat dan kemudian besar minat orang kepada ceramah Mohamad Sabu, belum tentu ramai pendengar mengisi borang PAS.

“Demikian payahnya untuk mendapat seorang dua daripada ceramah saya yang tidak ramai pendengar.

“Kami tiada kuasa untuk menjadikan orang ramai itu menyertai PAS. Kami boleh memberi penerangan. Allahlah yang menggerakkan hati mereka menyertai PAS,” katanya.

Menurut bekas wartawan itu, keahlian PAS kini sudah mencecah sejuta.

“Saya pun tidak tahu bagaimana parti Pak Lebai dulu kini jadi parti sejuta orang dan parti untuk semua orang. Bukan senang untuk dapat menjadi parti orang Melayu/Islam yang bersaing dengan Umno,” katanya.

Menurut Subky, beliau sendiri tidak arif bagaimana keahlian jadi seramai itu. Tetapi PAS kini merupakan parti yang besar dan disegani oleh semua.

“Sewajarnya ahli-ahli PAS bersyukur kerana parti yang payah dapat seorang daripada setiap ceramah kini boleh jadi parti sejuta orang,” tulisnya lagi.

Apabila parti itu sudah besar, tulis penulis veteran itu lagi, maka besar jugalah masalahnya.
Tetapi, katanya, dengan besarnya parti itulah yang melayakkannya menggantikan Umno. Itulah kempen PAS sekarang iaitu parti pilihan orang yang tidak mahu dan tidak suka lagi pada Umno, katanya.

“Tetapi kalau setengah yang berada dalam PAS disuruh keluar pula daripada PAS, maka tidak dapatlah kita menggantikan Umno.

“Saya tahu susahnya untuk dapat seorang dua ahli, tidaklah wajar setelah ada sejuta, disuruh pula setengahnya tinggalkan PAS.

“Ia bukan cara dan politik menyelesaikan masalah,” tulis beliau.

Menurutnya, jika ada yang tidak mahu Hadi jadi pemimpin, biarkan mereka calonkan sesiapa.
“Tapi saya pun tidak percaya ada yang sedia jadi calon. Adakah dalam PAS ada Haji Sulaiman Palastine yang sanggup cabar Hussein Onn? Banyak juga undi diperolehnya, tetapi dia kalah,” katanya.

Menurutnya, pencabar Hadi mencatat sejarah, tapi sejarah itu berakhir pada hari pemilihan.
“Yang mencabar itu mungkin ada silap dan betulnya. Tapi jika mereka silap pun, mereka adalah ahli PAS.

“Sebelum mereka disuruh keluar, PAS beri peluang ikut majoriti seperti Tunku tawarkan komunis menyerah diri. Kerana ramai yang tak menyerah diri, barulah Tunku perang mereka habis-habisan,” tulisnya merujuk kepada perdana menteri pertama Tunku Abdul Rahman.

Pengarang: The Malaysian Insider

Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/bahasa/article/pas-perlu-keluar-daripada-politik-buluh-kasap-kata-penulis-subky-latif

Kemelut dalam PAS bukan perkara kecil, Ahmad Awang bantah Hadi

Bekas naib presiden PAS Ahmad Awang berkata beliau menjadi mangsa ‘permainan politik’ yang berlaku dalam parti itu sekarang. – Gambar fail The Malaysian Insider, 14 April, 2015.
Bekas naib presiden PAS Ahmad Awang berkata beliau menjadi mangsa ‘permainan politik’ yang berlaku dalam parti itu sekarang. – Gambar fail The Malaysian Insider, 14 April, 2015.

Bekas naib presiden PAS Ahmad Awang menyifatkan masalah yang sedang melanda parti itu sangat teruk, tidak kecil seperti dakwaan presidennya Datuk Seri Abdul Hadi Awang.

Jika dibiarkan berterusan, parti boleh hancur, kata Ahmad yang merupakan salah seorang calon yang layak bertanding kerusi presiden pada pemilihan parti yang akan datang Jun ini.

“Presiden kata ia perkara kecil. Apa yang ada sekarang ini bagi saya sangat teruk, dan jika terus dibiarkan, ia boleh menghancurkan parti,” kata ahli Majlis Syura Ulama itu.

Beliau berkata, badan tertinggi parti Islam itu juga mahu pimpinan parti tidak membiarkan apa yang berlaku begitu sahaja, tetapi perlu menghentikannya segera.

“Jika ini caranya dan dibiarkan oleh parti, ini bukan saja tidak demokratik tetapi bercanggah dengan prinsip perjuangan PAS,” kata Ahmad yang kini turut menjadi mangsa “permainan politik” yang berlaku dalam parti itu sekarang.

Beliau yang juga bekas presiden Persatuan Ulama Malaysia itu mendakwa, pihak tertentu sudah mula mengenakan tekanan kepadanya, termasuk menghentikan kuliah beliau di masjid.

Ia dibuat ekoran tulisan beliau yang didakwa mengkritik cara kumpulan ulama dalam parti itu berkempen dan juga ekoran pencalonan yang beliau terima untuk bertanding jawatan presiden PAS.

“Setiausaha sebuah masjid menghantar SMS meminta saya menghentikan kuliah, selepas dinasihatkan Jawatankuasa Harian PAS kawasan, meminta saya direhatkan dari mengajar di masjidnya,” kata Ahmad kepada The Malaysian Insider.

Ahmad yang sedang mempertimbangkan untuk bertanding jawatan itu berkata, jika beliau memutuskan untuk bertanding, PAS perlu pastikan amalan demokrasi diamalkan dengan baik.

Beliau juga mengkritik sikap Mursyidul Am PAS Datuk Dr Haron Din yang baru dilantik, yang membuat kenyataan terbuka agar Hadi dikekalkan sebagai presiden.

“Ia tidak wajar dilakukan. Ia satu penyalahgunaan kuasa. Kerana kedudukan dia itu ada pengaruhnya,” kata Ahmad yang turut kesal dengan kenyataan beberapa pesuruhjaya negeri yang seolah-olah memaksa PAS kawasannya menyokong calon tertentu.

“Bertanding bukan bermakna kita berseteru. Tetapi sekarang, seolah-olah kita mahu berseteru dengan rakan yang kita tandingi,” katanya.

Beliau juga kesal dengan serangan ke atas Timbalan Presiden PAS Mohamad Sabu yang dibuat melalui baju-T yang dijual di Himpunan Derita Rakyat (Hindar) anjuran Dewan Ulama PAS di Padang Merbok, Kuala Lumpur, Sabtu lepas.

Dalam himpunan itu, seorang penjual menjual baju yang tertulis “Yes to Hudud, No to Mat Sabu” di sebuah gerai di himpunan itu.

“Mungkin pihak penganjur boleh kata mereka tidak tahu. Tetapi sekarang mereka sudah tahu, tindakan perlu diambil oleh mereka.”

Ahmad melepasi syarat minima 2 pencalonan pada Sabtu apabila mendapat pencalonan untuk bertanding kerusi presiden parti Islam itu dari Bukit Gelugor, Pulau Pinang dan Jelebu, Negeri Sembilan selepas mendapat pencalonan dari Parit Sulong sebelum ini.

Selain beliau, Datuk Husam Musa juga layak bertanding selepas mendapat pencalonan 8 kawasan di seluruh negara. Pada Sabtu, beliau menerima satu lagi pencalonan iaitu dari Tanjung Piai, Johor.

Menjelang muktamar PAS ke-61 Jun ini, Hadi mendapat cabaran getir sejak hari pertama apabila kawasan yang pertama mengadakan mesyuarat, iaitu Kota Baru, Kelantan, tidak menamakan beliau sebaliknya mencalonkan Datuk Tuan Ibrahim Tuan Man sebagai presiden.

Namun, Tuan Ibrahim menolaknya, menyebabkan pencalonan beliau kekal satu dan tidak berubah sehingga kini. Setakat ini, 22 kawasan mencalonkan Hadi mengekalkan jawatan presiden.

Parti itu dilanda krisis dalaman akibat perbezaan pendapat antara ketiga-tiga parti dalam Pakatan Rakyat (PR) – PAS, DAP dan PKR.

Antaranya ialah langkah PKR menggantikan Tan Sri Abdul Khalid Ibrahim sebagai menteri besar Selangor dan pilihan raya kecil Dewan Undangan Negeri Kajang yang berkaitan.

Kemelut itu berpanjangan apabila Presiden PKR Datuk Seri Dr Wan Azizah Wan Ismail dipilih sebagai calon untuk jawatan menteri besar, tetapi tidak dipersetujui PAS, terutamanya Hadi, walaupun PKR dan DAP setuju hanya satu nama harus dikemukakan kepada Sultan Selangor.

Keadaan menjadi bertambah buruk dengan keputusan PAS Kelantan meminda Enakmen Jenayah Syariah II negeri itu, dalam usaha membuka jalan bagi pelaksanaan hudud di Kelantan, disusuli tindakan Hadi membelakangkan PR dengan memohon membentangkan rang undang-undang persendirian di Dewan Rakyat, bagi meminda Akta Mahkamah Syariah 1965.

Tahun lepas, akibat keadaan yang tidak stabil dalam PAS itu, beberapa ahli parti Islam itu memutuskan menubuhkan Persatuan Ummah Sejahtera Malaysia (PasMa) bertujuan mengukuhkan hubungan dalam pakatan pembangkang. – 14 April, 2015.

Pengarang: The Malaysian Insider
Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/bahasa/article/krisis-dalam-pas-bukan-perkara-kecil-ahmad-awang-bantah-kenyataan-hadi#sthash.xx5zuZFc.dpuf

Surat Terbuka Buat Presiden PAS

Hadi-1Assalamualaikum Warahmatullahi Wabarakaatuh. Datuk Seri;

Rang undang-undang persendirian untuk meminda Akta Mahkamah Syariah (Bidangkuasa Jenayah) 1965

Perkara di atas adalah dirujuk di mana saya adalah seorang ahli seumur hidup Parti Islam Se-Malaysia (PAS) yang bernombor keahlian 0922968. Saya ingin bertanyakan dan mendapatkan penjelasan daripada Datuk Seri berkaitan beberapa persoalan yang timbul daripada tindakan Datuk Seri memasukkan usul ke Dewan Rakyat untuk membawa Rang Undang-Undang Persendirian (RUUP) bagi meminda Akta Mahkamah Syariah (Bidangkuasa jenayah) 1965 pada 19 MAC 2015 yang lalu.

Saya memohon Datuk Seri menjelaskan perkara-perkara berikut :-

a) Siapakah yang menyediakan Rang Undang-Undang Persendirian tersebut ?

Untuk makluman Datuk Seri, setelah dikaji dengan teliti RUUP tersebut, saya merasakan jelas terdapat beberapa kesalahan yang begitu ketara yang amat tidak wajar dilakukan dan boleh menyebabkan RUUP tersebut ditolak begitu sahaja apabila dibacakan dan dibahaskan.

Kesalahan pertama :

Cadangan untuk meminda Seksyen 2 Akta Ibu kepada Seksyen 2 yang baru iaitu Mahkamah Syariah akan mempunyai kuasa ke atas seseorang penganut agama Islam dan di dalam hal-hal kesalahan di bawah perkara-perkara yang disenaraikan di dalam Senarai 1 Senarai Negeri di bawah Jadual Kesembilan Perlembagaan Persekutuan.

Untuk makluman Datuk Seri, Senarai 1 Jadual Kesembilan Perlembagaan Persekutuan adalah Senarai Persekutuan bukan Senarai Negeri seperti yang disebutkan di dalam cadangan tersebut.
Kesalahan kedua :

Cadangan memasukkan Seksyen 2A seperti berikut :

“2A. Dalam menjalankan undang-undang jenayah di bawah Seksyen 2 Mahkamah Syariah berhak menjatuhkan hukuman yang dibenarkan undang-undang syariah berkaitan hal-hal kesalahan yang disenaraikan di bawah seksyen yang disebutkan di atas, sesuai dengan kehendak syariah Islam.”

Di dalam cadangan pindaan Seksyen 2A yang diusulkan Datuk Seri, dicadangkan supaya Mahkamah Syariah diberikan kuasa menjatuhkan hukuman sesuai dengan kehendak syariah Islam. Apabila Datuk Seri mencadangkan Mahkamah Syariah dibenarkan menjatuhkan hukuman sesuai dengan kehendak syariah Islam, maka Mahkamah Syariah akan mempunyai kuasa untuk menghukum bunuh bagi kesalahan hudud murtad dan hukuman qisas, menghukum potong tangan bagi kesalahan hudud mencuri, rejam bagi kesalahan zina kepada pesalah yang sudah berkahwin dan juga hukuman sebat 100 sebatan bagi kesalahan zina yang bukan berkahwin.

Perkara 1 Senarai II Jadual Kesembilan membenarkan Badan Perundangan Negeri (DUN) menggubal perundangan yang melibatkan pewujudan dan penghukuman kesalahan yang dilakukan orang yang menganut agama Islam terhadap perintah agama itu, kecuali berkenaan dengan perkara yang termasuk dalam Senarai Persekutuan.

Perkara 4 Senarai I Jadual Kesembilan iaitu Senarai Persekutuan menyatakan, hanya Persekutuan yang boleh mentadbir perihal perundangan berkaitan Undang-undang dan tatacara sivil dan jenayah dan pentadbiran keadilan. Ini menjelaskan kuasa membicarakan perkara-perkara membabitkan jenayah adalah di bawah kuasa Persekutuan yang dilaksanakan melalui perundangan Persekutuan seperti Kanun Keseksaan.

Apa sahaja kesalahan yang diperuntukkan di dalam Kanun Keseksaan tidak boleh dibicarakan di mahkamah lain selain mahkamah yang di bawah Persekutuan. Maka kesalahan mencuri, merompak, rogol, bunuh tidak boleh dibicarakan di Mahkamah Syariah dan jika ada perundangan sedemikian, ianya adalah ultra-vires dengan Perlembagaan dan terbatal mengikut Perkara 4 Perlembagaan Persekutuan.

Maka apabila Datuk Seri membuat usul memberikan kuasa kepada Mahkamah Syariah untuk menjatuhkan hukuman yang sesuai mengikut syariah yang termasuk hukuman bunuh, potong tangan dan sebatan, maka ianya jelas bercanggah dengan Perlembagaan dan hendaklah terbatal.

Apabila cadangan meminda Akta itu akan menyebabkan Akta tersebut bercanggah dengan Perlembagaan, ianya tidak perlu dibahaskan dan perlu ditolak di peringkat awal lagi.

Untuk makluman Datuk Seri, saya bertanyakan kepada Ahli Jawatankuasa Teknikal Bersama Kerajaan Negeri dan Kerajaan Pusat, siapakah yang menyediakan Rang Undang-Undang Persendirian ini dan dimaklumkan mereka tiada maklumat.

Saya juga bertanya kepada Hanipa Maiden, Pengerusi Lajnah Undang-Undang dan Hak Asasi Manusia yang juga Ahli Jawatankuasa PAS Pusat siapa yang menyediakan Rang Undang-Undang ini dan jawapannya juga tiada maklumat.

Justeru saya memohon Datuk Seri mendedahkan siapakah yang bertanggungjawab menyediakan Rang Undang-Undang Persendirian ini.

b) Kenapa cadangan pindaan Akta Mahkamah Syariah (Bidangkuasa Jenayah) 1965 dibawa Datuk Seri melalui Rang Undang-Undang Persendirian .?

Saya dimaklumkan di dalam Seminar Hudud Peguam PAS yang diadakan pada 11 April 2015 Jawatankuasa Teknikal Bersama Kerajaan Negeri dan Kerajaan Pusat bersetuju mengikut “road map” Jawatankuasa Teknikal, pindaan kepada Akta Mahkamah Syariah (Bidangkuasa Jenayah) 1965 ini akan dibawa Kerajaan Pusat.

Kenapa Datuk Seri pula yang membawa Rang Undang-Undang Persendirian bagi meminda Akta tersebut?

c) Kenapa Rang Undang-Undang Persendirian ini dimasukkan secara tergesa-gesa?
Saya juga mendapat maklum semasa Seminar Hudud Peguam Pas, RUUP ini dihantar serah kepada Yang DiPertua Dewan Rakyat tanpa dirujuk kepada Jawatankuasa Kerja PAS Pusat dan Whip Parlimen PAS.

Hanipa semasa ditanya di dalam Seminar tersebut memaklumkan, PAS Pusat tidak tahu RUUP ini dimasukkan. Begitu juga daripada laporan-laporan akhbar menyatakan, timbalan presiden malah setiausaha Agung juga tidak tahu mengenai perkara tersebut.

Lebih memeranjatkan ialah apabila Ketua Whip Ahli Parlimen PAS, Datuk Hj Mahfuz Omar yang juga Ketua Penerangan PAS Pusat juga tidak tahu mengenai perkara tersebut sedangkan kebiasaannya setiap apa yang hendak dilakukan setiap Ahli Parlimen PAS perlu melalui Ketua Whip Ahli Parlimen Pas.

Justeru saya memohon penjelasan Datuk Seri, kenapa perkara tersebut berlaku. Kenapa perlu dilakukan secara tergesa-gesa sehingga Jawatankuasa PAS Pusat dan Whip Ahli Parlimen PAS juga tidak dimaklumkan. Kenapa Datuk Seri membelakangkan organisasi dan bertindak secara bersendiri?

Saya rasa cukup setakat ini dulu dan insyaAllah saya akan memberikan respon lanjut sekiranya persoalan-persoalan di atas dijawab dengan lapang dada dan hati terbuka Datuk Seri.

Sesungguhnya saya sebagai ahli biasa PAS amat mengharapkan penjelasan daripada Datuk Seri kerana isu RUUP ini adalah isu penting yang menimbulkan pelbagai persepsi negatif kepada parti secara keseluruhannya.

Saya memohon maaf jika surat ini mengganggu Datuk Seri yang padat dengan jadual program-program rasmi parti.

Sekian.

Pengarang: Zulhazmi Shariff
Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/rencana/article/surat-terbuka-kepada-presiden-pas-zulhazmi-shariff

Kisah Mesyuarat Agung PAS Kawasan Shah Alam

Semenjak berita berhubung mesyuarat agung tahunan PAS Kawasan Shah Alam tersebar di alam maya, ramai telah menghubungi saya untuk mendapatkan penjelasan mengenai proses pemilihan pimpinan pusat yang telah berlaku. Mereka hairan dengan keputusan pencalonan Presiden di mana TGHH telah dipilih tetapi dengan majoriti hanya 6 undi. Mereka yang berhubung dan bertanya boleh dikatakan berakhlak berbanding dengan yang tidak berhubung untuk bertanya tetapi tetap menyerang saya mengenainya!

Bermacam macam andaian telah dikemukakan dalam alam maya mengenainya dan hampir kesemuanya adalah tidak benar. Kadang-kadang saya rasakan mereka yang berani membuat andaian dan menyebar luas andaian-andaian ini, tanpa mengetahui hujung pangkal, bagaikan manusia yang tidak takut pada dosa. Walaupun nama mereka disangkutkan gelaran ‘ustaz’ di depannya. Itulah bezanya di antara orang berilmu dan orang yang menghayati ilmunya. Sekadar tahu dosa memfitnah, tidak bererti tidak menaburkan fitnah. Kerana mereka sekadar tahu, tetapi tidak menghayatinya. Jauh berbeza sifat mereka dengan golongan ustaz tahun 80an yang menyebabkan saya tertarik untuk menyertai PAS.

STATUS SAYA DAN PAS KAWASAN SHAH ALAM

Pada mulanya, perlu saya sebutkan, saya tidak lagi merupakan YDP PAS Kawasan Shah Alam. Pada pemilihan 2013 saya tidak bertanding kerana saya telah menjawat jawatan YDP Shah Alam sejak 1997, iaitu selama 16 tahun! Sudah tiba masa saya beri laluan kepada mereka yang telah saya pimpin selama ini untuk mengambil alih. Pada 2011, jawatan kuasa PAS Kawasan dianggotai 3 mantan Ketua Pemuda Kawasan. Giliran mereka pula untuk menggalas cabaran sebagai YDP PAS Kawasan Shah Alam. Lagi pun saya telah dipilih kembali sebagai AJK PAS Pusat pada tahun 2011 setelah meninggalkan PAS Pusat pada 1993. Saya telah huraikan sebelum ini dengan lanjut di dalam tulisan saya yang bertajuk YDP Shah Alam: Mengapa Tidak Dipertahankan?

Saya pernah mengisi jawatan AJK PAS Pusat pada 1987 hingga 1993. Saya tidak bertanding pada pemilihan 1993 atas sebab ingin memberi tumpuan kepada anak saya yang OKU dan prestasi syarikat kejuruteraan milik saya yang agak merudum kerana tiada tumpuan. Tetapi itu cerita lain yang akan saya ceritakan pada satu masa kelak, bukan sekarang.

Maka sejak 2013, setelah saya tidak lagi memikul amanah sebagai YDP PAS Kawasan Shah Alam, saya hanya hadir mesyuarat bulanan PAS Kawasan atas tiket ex-officio selaku Ahli Parlimen Shah Alam. Ada kalanya saya hadir dan banyak juga ketikanya saya tidak. Oleh itu saya tidak begitu mengambil tahu apa yang berlaku menjelang Mesyuarat Agung Tahunan PAS Kawasan Shah Alam tahun ini.

Semasa Mesyuarat Agung Tahunan PAS Kawasan Shah Alam, saya telah dijemput hadir sebagai salah seorang VIP. Saya hadir untuk program perasmiannya dan telah meninggalkan dewan di IDCC Shah Alam selepas itu. Saya bukan perwakilan. Saya tidak hadir semasa agenda pemilihan/pencalonan pimpinan Pusat diadakan dan keputusannya memeranjatkan saya sepertimana ianya memeranjatkan ramai di seluruh Negara.

SAYA MERANCANG MENJATUHKAN DS PRESIDEN?

Ada yang menuduh saya merancang untuk menjatuhkan DS Presiden dan perancangan saya telah berjaya digagalkan. Kalau saya ingin merancang sesuatu dalam pemilihan AJK PAS Pusat pada muktamar akan datang, tidakkah dilihat pelik bahawa saya melepaskan jawatan sebagai YDP PAS Kawasan? Biasanya yang ingin merancang sesuatu ‘pengambil alihan kuasa’ akan tentukan dirinya berjawatan sepertimana juga rakan-rakan dan penyokong-penyokongnya. Ini kita lihat sedang diusahakan oleh beberapa orang tertentu yang menyusun strategi di peringkat cawangan dan Kawasan.

Alhamdulillah saya tidak seperti mereka.

Maka selepas selesainya mesyuarat agung tahunan PAS Kawasan Shah Alam dan diketahui keputusan pencalonannya, saya telah bertemu dengan beberapa perwakilan veteran dan bertanya mereka mengenai pilihan yang mereka buat. Apabila diberitahu mereka menyokong pencalonan Ustaz Ahmad Awang dan tidak TGHH, saya bertanya kepada mereka mengapa?

Di sini saya kemukakan jawapan mereka kepada soalan saya dan penghujjahan balas saya. Perbualan saya seperti di bawah adalah secara ringkasan dan bukan secara verbatim.

Tuan-tuan pembaca yang budiman sekalian, nilaikan sendiri.

PERBUALAN ANTARA SAYA DAN SALAH SEORANG VETERAN PAS DI SHAH ALAM

KS: Salaam Tuan Haji. Tuan Haji calonkan siapa? TGHH atau Ahmad Awang?

Tuan Haji: Saya calonkan Ahmad Awang.

KS: Kenapa tidak dicadangkan sahaja TGHH sebagai Presiden? Tidakkah Tuan Haji iktiraf ketokohannya beliau sebagai seorang ulama’ bertaraf dunia?

Tuan Haji: Saya akui ketokohannya sebagai ulama’ bertaraf dunia tetapi jawatan Presiden bukan memerlukan seorang yang fakeh. Fakeh adalah keperluan untuk jawatan MSU khususnya mursyidul ‘am. Jawatan Presiden memerlukan seorang yang pakar dalam bidang strategi dan perlaksanaan, tajam bacaan politik. Oleh itu saya lebih setuju TGHH menjadi Mursyidul ‘Am dan Ust Ahmad Awang sebagai Presiden.

KS: Eh, kenapa pula? TGHH juga mempunyai kepakaran dalam soal strategi dan perlaksanaan. Lagi pun, TGHH lebih berpengalaman berbanding Ust Ahmad Awang. Di mana kegagalan TGHH mengikut pandangan Tuan Haji?

Tuan Haji: Kebelakangan ini saya lihat banyak kelemahan TGHH dari sudut kepimpinannya sebagai seorang Presiden. Ini ingin ditutup oleh golongan asatizah tertentu dengan dijaja konsep wala’. Saya orang lama, YB. Tidak payahlah cuba menipu saya dengan menutup kelemahan melalui pendekatan sebegitu. Dulu tiada pun dijaja konsep wala’ sebegini, tetapi semua ahli bersatu dan berdisiplin menyokong Presiden.

KS: Apa dia sebenarnya kelemahan TGHH yang Tuan Haji maksudkan?

Tuan Haji: Perbalahan dalaman PAS. Perbalahan dalaman PR. Ini semua hasil dari ketidak berkesanan kepimpinan TGHH. YB sendiri tahu kan, PAS bagaikan berpecah dua dengan budaya fitnah memfitnah, label melabel. TGHH tidak dilihat membuat apa-apa. Seolah-olahnya TGHH mahukan perpecahan berlaku. Malang sangatlah kalau TGHH dipengaruhi si Zuhdi tu. Pemimpin mesti mampu menyatukan ahli-ahli di bawah kepimpinannya, bukan redha supaya ahli berpecah macam sikap Zuhdi. Di sini saya berani sebut, kalau zaman Almarhum Ust Fadhil, sudah pasti beliau akan bertindak memintas perpecahan ini dan menyatukan kembali; dan itulah bukti kepimpinan bagi saya.

KS: Ya lah Tuan Haji, tetapi itu bukan mudah. Ahli-ahli PAS pun bukan semua ikut sahaja arahan TGHH. Sudah lama TGHH minta agar diberhentikan kerja fitnah dan melabel ini, tetapi ada ahli yang tidak mahu ikut.

Tuan Haji: Ya ke TGHH suruh berhenti? Tak dengar pun. Yang saya nampak kerja ini dibuat oleh asatizah muda, datang ke Surau pun depa masih tabur fitnah. YB pun kena! Malu saya dengan orang UMNO yang ada di Surau bersama. Tersengih sahaja mereka, mendengar kata-kata para ustaz ini. Sepatutnya TGHH sedar apa yang sedang berlaku di peringkat akar umbi dan menangani masalah ini sebelum menjadi parah seperti sekarang.

KS: Tidak mengapalah Tuan Haji. Jika benar mereka fitnah saya, pahala bagi saya. Maka tidak patut disalahkan TGHH pula.

Tuan Haji: Saya tidak kata TGHH yang buat atau suruh buat. Saya sebut TGHH tidak berkesan dalam menangani masalah ini.

KS: Oklah Haji. Selain tu? Yang Tuan Haji sebut bab PR. Takkan mahu TGHH ikut sahaja kehendak PKR dan DAP?

Tuan Haji: Dalam soal PR, TGHH bagi saya telah tersilap langkah semasa isu MB Selangor. Saya tidak faham mengapa TGHH sanggup pertahankan TSKI habis-habisan. Sehingga sanggup memberi kesempatan untuk UMNO memasuki perbalahan itu dan turut memberi sokongan tanpa syarat kepada TSKI. Dan untuk beberapa hari, PAS dan UMNO bersama dengan TSKI. Mahu jadi seperti senario 1 si Zuhdi kah? Bertegang kita dengan PR kerana TSKI! Apa punya strategi ini? Sepatutnya kukuhkan PR tetapi tidak. TSKI tu pun bukan bagus mana. Dulu pun PAS Selangor pun sudah minta tukar.

TGHH tidak hadir mesyuarat majlis Presiden, tidak dengar penjelasan dari DAP dan PKR, tetapi boleh batalkan keputusan dan persetujuan bersama begitu sahaja. Susah kalau bersikap sebegini. Mahu ikut kehendaknya semata-mata tanpa mendengar penjelasan dari 9 wakil PAS yang hadir apabila keputusan dibuat. Maaf YB, bagi saya, terbayang-bayang cara Dato’ Asri.

Oleh kerana kita sudah dalam satu Pakatan, walau pun kapal asing-asing, perlu koordinasi supaya tidak belaga di tengah laut. Lebih-lebih lagi pada waktu malam dan laut bergelora. Tidak boleh buat ikut suka. Pentingkan syura. Inilah sifat kepimpinan yang baik. Saya tidak nampak TGHH berbuat sedemikian.

Dan malang lagi ianya berakhir dengan TGHH mengkritik secara terbuka DSWA. Orang kritik TGHH kita marah. Tapi TGHH kritik DSWA sebegitu rupa kita boleh terima? Maaflah YB. Sebenarnya ramai sependapat macam saya tetapi apa boleh kata, ‘terpaksa’ wala’? Kalau tidak akan dikutuk.

KS: Alaa Tuan Haji, perkara begitu, biasalah. Dalam perkahwinan pun suami isteri bergaduh. Apa perpatah Melayu…“sedangkan lidah lagi tergigit inikan pula suami isteri”.

Tuan Haji: Huh, awak ni asyik bela TGHH sahaja. Tetapi saya tahu, YB pun boleh nampak kelemahan yang sama. YB kena lebih berani bercakap benar. Adakah YB boleh terima ungkapan “barua dan broker” yang dilemparkan kepada ahli dan pimpinan PAS lain? Saya minta maaf lagi, saya hingga hari ini tidak boleh terima. Sudahlah tu, bukti pun tidak ada. Tetapi main tuduh begitu. Terbuka pula. Bila saya balik dari muktamar, kawan saya dari UMNO tanya saya, kamu ni barua ke broker? Geramnya saya. Ni yang membuatkan saya lebih tidak yakin TGHH inginkan masalah dalaman PAS diselesaikan dengan baik. Malahan dia sendiri puncanya dengan kata-kata begitu.

KS: Ok lah Tuan Haji, cukuplah dengan isu TGHH. Yang Ust Ahmad Awang pula bagaimana? Kenapa Tuan Haji anggap beliau mampu membawa kepimpinan yang lebih berkesan?

Tuan Haji: Dia menyelamatkan PAS semasa PRU 2008 dahulu. Kalau tidak kerana ketegasan Ust Ahmad Awang, PAS Perak mungkin sudah bersatu dengan UMNO di Perak untuk membentuk kerajaan. Dia mampu menyatu padukan ahli dan PAS bersama PR. Kita patut berikan dia peluang.

KS: Tapi Tuan Haji, tu cerita lama. Tidak bererti TGHH bersetuju untuk membenarkan PAS bersama UMNO pada ketika itu. Tidak boleh lah Tuan mengandaikan bahawa TGHH bersetuju penyatuan UMNO dan PAS. TGHH dah sebut berkali-kali ianya tidak boleh.

Tuan Haji: Tidak apalah YB, mesyuarat agung tahunan kawasan pun sudah selesai. Pandangan saya begitu. Bagi saya, PAS perlukan Presiden yang lebih bijak merancang dan mengatur strategi, pandai berkawan dan jujur dalam persahabatan.

Tapi yang lebih penting lagi, sebagai ketua eksekutif, seseorang Presiden mesti bersedia untuk dikritik dan ditegur. Tidak dianggap ‘berdosa’ menyanggah pandangannya dan tidak salah membetulkan kesilapannya sekiranya tersilap. Ini bila kita sudah hilang Terengganu dan Kedah, tetapi tiada yang sanggup mengakui kelemahan yang menyebabkan kekalahan itu. Semua mahu disalahkan orang lain. Kalau kata, “oh, kita pun tersilap, sepatutnya Presiden buat ini dan itu”, kita akan diserang bagaikan melakukan dosa besar!

Saya lihat ada para ustaz yang beranggapan kita kena pertahankan Presiden sepertimana para sahabat pertahan Nabi (SAW). Ini tidak betul! Ini seolah sudah seperti mendewa-dewakan pemimpin. Perumpamaan yang digunakan adalah silap dan salah. Kalau ya pun, biarlah kita katakan kita perlu pertahankan Presiden sepertimana para sahabat pertahankan Saidina Abu Bakar, Umar, Uthman dan Ali (Radhi Allahu anhum). Itu pun dah lebih dari yang patut. Mereka siapa, kita siapa? YB tahukan, Abu Bakar, Umar, Uthman dan Ali tetap ditegur dan dikritik dan berhujjah untuk pertahankan tindakan mereka. Bukan sekadar dijaja dengan wala’ semata.

Macam seperti perang terhadap golongan murtaddiin, Abu Bakar bukan sekadar kata “perang” dan semua ikut. Tidak. Berhujjah dan berbahas sehingga Abu Bakar bacakan ayat 5 dan 11 surah At-Taubah baru sahabat lain akur. Kerana ada dalil dan nas, bukan sekadar wala’ sahaja. Kes Umar dengan Jubahnya pun begitu masyhur. Kes Uthman dan pengkritiknya yang begitu ramai yang mengkritik perlantikan ahli keluarganya ke jawatan penting. Semua ditanganinya dengan cara sebaik mungkin, berhujjah dan menjelaskan. Termasuk juga kisah Ali dengan Muawiyyah serta golongan Khawarij. Semua terpaksa ditangani dengan berhujjah. Bukan dituduh tidak wala’ dan khianat dan sebagainya.

Dan inilah suasana dan pemikiran yang wujud di kalangan golongan lama di Shah Alam. Yang muda-muda memang mudah untuk menerima konsep wala’ tetapi veteran yang sudah lama dalam PAS tidak begitu. Mereka menganggap ianya hak mereka untuk memilih Presiden dan menukar Presiden sekiranya tidak puas hati dengan prestasinya. Veteran sebegini bukan mudah sesiapa ‘peralatkan’, termasuk saya.

Konsep kepimpinan Ulama’ bagi mereka tercapai dengan pembentukan MSU yang memantau perjalanan PAS supaya tidak menyeleweng dari dasar Islamnya. Presiden tidak semestinya seorang ulama’ tetapi semestinya berilmu dan kommitted dengan perjuangan Islam serta bijak berstrategi dan menyusun gerak kerja politik untuk mencapai matlamat parti. Maka, DS Presiden sebagai seorang ulama tersohor semestinya mempunyai kelebihan dan di atas sebab itulah beliau telah dipilih oleh perwakilan pada setiap muktamar tahun demi tahun. Oleh itu, saya memohon agar mereka yang menuduh saya ingin menjatuhkan DS Presiden agar tidak menuduh sebarangan tetapi membantu saya menjawab golongan seperti Tuan Haji ini dengan hujjah balas dan bukan sekadar meminta beliau agar terus wala’.

WaLlahu ‘Alam.

Pengarang: YB Abdul Khalid Samad (MP Shah Alam)

Sumber: http://www.khalidsamad.com/2015/04/kisah-mesyuarat-agung-pas-kawasan-shah.html?spref=fb&m=1

Bicara Politik Semasa PAS Kelana Jaya – Dr Zuhdi vs YB Khalid

Bicara Politik Semasa Anjuran PAS Kawasan Kelana Jaya.
Tarikh : 11 Mac 2015.
Tempat : Pejabat PAS Kawasan Kelana Jaya.

Intipati dialog di antaranya ialah penerangan YB Khalid Samad mengenai cubaan untuk menubuhkan kerajaan perpaduan di antara PAS dengan UMNO selepas pilihanya Ke-12 pada tahun 2008.

Bersyukur dan Manfaatkan Pakatan Rakyat Sebagai Pertolongan Allah

Ramai sahabat-sahabat yang menyatakan perasaan kecewa dan sedih mereka kepada saya, melihat gelagat beberapa pimpinan PAS yang menunjukkan sikap tidak menghargai dan bersyukur atas kewujudan Pakatan Rakyat.

Samaada mereka mempunyai wawasan masa depan politik yang begitu terbantut atau agenda tersendiri yang masih belum didedahkan hanya Allah yang Mengetahui.

Kata-kata seperti “PAS mampu bersendirian”, “Putrajaya bukan matlamat kami”, “Sokongan bukan Islam tak penting” dan sebagainya adalah sangat-sangat bercanggah dengan wawasan pimpinan terdahulu.

Kenangan zaman dahulu

Saya masih ingat pada tahun-tahun 80an semasa PAS mempunyai kekuatan hanya di pantai Timur, khususnya di Kelantan dan Terengganu, pada ketika itu, semua pimpinan berusaha memikirkan kaedah untuk memperluaskan pengaruh PAS supaya melangkaui kawasan pantai timur ini.

Pada ketika itu PAS sebagai parti yang tersisih dari politik arus perdana negara dan dianggap parti yang mempunyai sokongan hanya di kawasan Pantai Timur dan kawasan terhad di Kedah dan Perak. Maka pimpinan dan keseluruhan ahli-ahli PAS berusaha sambil berdoa agar ruang pengaruh PAS dapat diperluaskan.

Didoakan semoga Allah bantu PAS supaya dapat maju ke depan, memperluaskan ruang pengaruh dan sokongannya, bukan sekadar di Pantai Timur sahaja tetapi juga di Pantai Barat. Begitu juga, bukan sekdar di kampung-kampung tetapi juga di bandar raya dan bukan sekadar di kalangan orang Islam sahaja tetapi juga di kalangan yang bukan Islam.

Pada ketika itu, pimpinan di semua peringkat bertungkus lumus berusaha mengatasi prejudis dan gambaran negatif yang tersebar luas terhadap PAS di kalangan masyarakat, khususnya yang bukan Islam. Maka diusahakan pembentukan “Chinese Consultative Council” atau “CCC”.

Nak cari orang Cina yang sanggup hadir program PAS pada ketika itu cukup sukar walau pun bersama CCC. Pada masa itu beberapa orang suadara baru dari kaum Cina ikut mendekatkan PAS dengan masyarakat Cina. Di antara mereka yang saya masih ingat ialah Kamal Koh, Ridzuan Daniel Onn dan Ali Abdullah.

Kemudian semasa PAS menubuhkan lajnah antara kaum pada tahun 90an seorang saudara baru yang sangat kuat membantu saya di Perak semasa menjadi PJ ialah Faizal Tan(Allahyarham) dan kemudian datang lagi seorang saudara baru membantu saya di pusat semasa saya menjadi ketua penerangan ialah saudara Ann Wang Seng Abdullah.

Datangnya pertolongan Allah?

Saya yakin, dengan doa dan usaha ahli dan pimpinan, yang merupakan gandingan ulama, profesional dan aktivis, Allah hasilkan perpecahan Umno pada 1987 dan Semangat 46 terbentuk. Pimpinan PAS bertindak bijaksana, menyedari ianya bantuan dari Allah, mengadakan Tahaluf dengan S46 dalam Angkatan Perpaduan Ummah (APU) dan pada pilihan raya 1990, Kelantan dimenangi kembali selepas 14 tahun di bawah Barisan Nasional.

Sepuluh tahun kemudian, pada 1998 Allah memberi pertolongan kepada  PAS sekali lagi dengan perpecahan Umno buat kali kedua. Barisan Alternatif (BA ) terbentuk dan Terengganu pula dimenangi PAS sambil Kelantan tetap berjaya dipertahankan pada PRU 1999. Pada ketika itu, imej PAS yang bekerjasama rapat dengan DAP dan Keadilan mula berjaya diperbaiki di kalangan “mayarakat selain dari ahli PAS”. PAS dilihat adil membela semua golongan yang dizalimi.

Malangnya pada 2004, atas sebab Umno/BN bersatu kembali melalui kepimpinan barunya ia itu Tun Abdullah Ahmad Badawi dan DAP meninggalkan BA maka Terengganu terlepas kembali kepada BN dan PAS hilang kembali kerusi-kerusi yang dimenangi di Selangor dan Perak. PAS pun dapat bertahan di Kelantan dengan majoriti kerusi yang minima. Namun, kemenangan cemerlang Umno/BN yang dicapai pada 2004 hanya sementara.

Perpecahan Umno diteruskan

Hasil perpecahan Umno yang berterusan, dan pendekatan serta strategi bijaksana PAS, dengan diperkenalkan cogan-kata “PAS for all”, dan kegagalan Pak Lah untuk melaksanakan apa yang dijanjikannya melalui slogan Islam Hadharinya maka PAS, PKR dan DAP terus mara di arena politik tanah air. PR terbentuk selepas PRU 2008 hasil pencapaian cemerlang dalam pilihan raya tersebut dan Kedah, Selangor, Perak, Pulau Pinang dapat dirampas dari BN sambil Kelantan terus berjaya dipertahankan dengan cemerlangnya.

Kejayaan demi kejayaan yang diperolehi PAS, melalui pilihan raya yang disertainya selama ini, adalah hasil dari doa dan usaha gigih pimpinan dan ahlinya, serta kemampuan mereka untuk mengenali dan memanfaatkan bantuan yang Allah berikan sepanjang perjuangan mereka.

Maka PAS mencapai apa yang diinginkan dan diusahakan selama ini. PAS menjadi sebuah parti politik yang dilihat releven semua kaum, berada di tengah-tengah arus perdana politik negara, membicarakan masalah rakyat dan ummah sambil membela semua yang teraniaya, samada Islam atau bukan Islam.

PAS menjadi parti yang punyai daya penarik terhadap seluruh rakyat dan tidak lagi dilihat sebagai parti terpencil dan tidak releven. Kebersamaan PAS dengan rakyat dalam usaha menangani masalah rakyat semakin menonjol tanpa mengabaikan persoalan-persoalan Islam dan ummah yang menjadi dasar perjuangannya.

Justeru itu, bagi saya, pembentukan PR adalah sebenarnya satu pertolongan dari Allah yang jelas dan nyata. Ianya terhasil dari perpecahan yang Allah cetuskan di kalangan pimpinan Umno dan BN. Ianya satu gabungan yang suatu ketika dahulu dianggap tidak masuk akal tetapi tetap dijayakan Allah juga hasil kebijaksanaan dan usaha gigih serta doa pimpinan dan ahli-ahli PAS. Ianya juga hasil dari doa rakyat jelata yang ingin terlepas dari kesempitan yang dihasilkan kezaliman Umno.

Perubahan sikap secara mengejut

Malangnya secara tiba-tiba saya dan ramai pendokong PAS melihat ada pihak yang tidak menghargai dan mensyukuri pertolongan yang Allah berikan ini walaupun kebaikannya dizahirkan Allah melalui keputusan PRU, penerimaan orang bukan Islam terhadap PAS, pembentukan dan pengukuhan DHPP, pembentukan kerajaan PR di beberapa negeri dan bermacam-macam lagi.

Mereka bagaikan tidak mengenalinya sebagai pertolongan dari Allah dan sebaliknya mendakwa ianya pengkhianatan terhadap perjuangan Islam! Segala pencapaian yang disasarkan dan dicapai melalui PR tiba-tiba dilihat sebagai tidak berharga dan bernilai dan dianggap sebagai kelemahan yang membawa kerosakan aqidah.

Perlu wahyu mengesahkan?

Tiada wahyu yang akan turun untuk menyelamatkan PAS dari kesimpulan yang negatif ini sepertimana turunnya wahyu membetulkan sikap beberapa sahabat selepas ditanda-tangani perjanjian Hudaibiyyah. Dan sebenarnya wahyu baru tidak diperlukan lagi kerana Al-Quran lengkap dan sempurna.

Hanya yang diperlukan adalah untuk dibuka mata untuk melihat dan dibuka minda untuk berfikir dan dibuka hati untuk bersikap adil dan ikhlas. Jangan ada di antara kita yang menjadi seperti golongan Bani Israel yang diturunkan Al-manna was-Salwa kepada mereka tetapi mereka meminta pula diberikan kepada mereka tumbuhan-tumbuhan dari bumi seperti bawang, gandum, sayur-sayuran dan sebagainya!

Jangan kita bersikap seperti kaum Bani Israel yang Allah kisahkan itu yang inginkan bantuan dalam bentuk yang mereka inginkan sahaja, sambil kufur dan engkar terhadap cara yang Allah berikan.

Amat meleset sekali kalau kita bersikap, PR adalah satu kesilapan dan penyelewengan dari dasar PAS. Ini membawa erti kita menafikan usaha-usaha serta ijtihad pimpinan terdahulu. Sambil itu kita tidak bersyukur ke atas pertolongan yang Allah berikan sehingga PAS mencapai status sepertimana yang tercapai hari ini. Sebaliknya kita wajar teruskan dan bina di atas apa yang dibina mereka yang terdahulu dari kita.

PAS mula diterima semua

Kepercayaan rakyat jelata termasuk yang bukan Islam terhadap PAS bertambah tahun demi tahun sejak 1998 dan memuncak pada 2012. Imej almarhum Tuan Guru Nik Abdul Aziz Nik Mat sebagai pemimpin untuk seluruh rakyat semakin kukuh dan beliau dipuji semua kecuali BN (yang hanya memberi pujian setelah beliau kembali mengadap Allah). Adakah ianya kerana TGNA “tunduk pada DAP”? Sudah pasti tidak!

Pada masa yang sama, hubungan di antara PAS dan DAP menjadi begitu rapat sehingga DAP sanggup menggunakan lambang PAS sekiranya perlu pada PRU 2013 ia itu sekiranya parti DAP digantung atau dibatalkan pendaftarannya sebelum PRU ke 13.

Ke mana perginya hubungan yang sebegitu rapat pada masa ini? Adakah PAS pernah menggugurkan dasar perjuangannya demi mencapai hubungan sebegitu akrab? Sudah pasti tidak pernah! Namun kepercayaan dan hubungan itu dibina dengan pendekatan yang berhemah dan bijaksana pimpinan terdahulu.

Retak menunggu belah

Tiada siapa yang menjangka, dalam tempoh hanya 2 tahun hubungan PAS dan DAP menjadi bagaikan “retak menunggu belah”. Lebih-lebih lagi setelah mencapai keputusan yang agak cemerlang semasa PRU 13. Keputusan cemerlang ini sepatutnya mengukuhkan lagi hubungan ini dan bukan sebaliknya. Tetapi anehnya, sekarang PR seperti berada di ambang perpecahan dan berantakkan. Di mana silapnya?

Imej PAS turut tercalar, menyebabkan kepercayaan bukan Islam terhadapnya semakin terhakis. Dituduh khianat dan tidak amanah rakan segabungannya. Dilihat PAS membawa perjuangan yang eksklusif hanya untuk orang Islam sambil bagaikan kurang berminat terhadap penderitaan rakyat.

Isu 1MDB, GST dan pemenjaraan Datuk Seri Anwar Ibrahim dan lain-lainnya seolah-olah tenggelam di bawah perbahasan mengenai perlaksanaan Enakman Kanun Jenayah Syariah II (EKJS) yang di kenal dengan Undang-Undang Hudud negeri Kelantan.

Saya melihat isu hudud ini menjadi besar setelah ianya diwar-warkan kerajaan pusat yang di ketuai Umno memberi sokongan untuk melaksanakan undang-undang hudud negeri Kelantan dengan syarat ianya dibawa ke Parlimen untuk di luluskan.

Namun apa yang sebenarnya yang terkandung dalam Rang Undang-undang Persendirian yang di bawa TGHH (MP Marang) adalah hanya mengenai Pindaan kepada Akta Mahkamah Syariah(Bidangkuasa Jenayah 1965) yang dikenali dengan Akta 355 .

Pindaan itu bertujuan bagi menaikkan kadar hukuman yang boleh dijatuhkan Mahkamah Syariah dalam kes-kes jenayah dalam bidangkuasa Mahkamah Syariah iaitu kesalahan zina, minum arak, menuduh zina yang selama ini hukuman sebatan hanya boleh dilaksanakan sebanyak tidak lebih dari enam sebatan sahaja. Maka dengan kelulusan Rang Undang-undang Persendirian itu Mahkamah Syariah bolehlah melaksanakan hukuman sebatan mengikut yang dituntut syariah.

Ada pun hukuman rejam sampai mati, hukuman potong tangan, hukuman potong tangan dan kaki dan hukuman bunuh atas jenayah murtad dan jenayah qisas seperti yang terkandung dalam EKJS Kelantan itu tidak dapat dilaksanakan kerana tidak termasuk dalam Pindaan Akta 355.

Perkara seperti ini tidak difahami masyarakat umum termasuk sebahagian pimpinan PAS sendiri. Sebagai contoh ketika menulis artikel ini saya terbaca kenyataan PJ Perak yang dengan tegas menyebutkan, Private Bill yang dibawa PAS ke Parliman ialah EKJS yang diluluskan DUN Kelantan baru-baru ini. Hal ini bertambah menjadi perbahasan apabila digambarkan, PAS amat bergatung dengan pihak Umno yang diwar-warkan bersetuju dengan perlaksanaan undang-undang hudud Kelantan.

Perkara ini bertambah merancakkan perbahasan apabila ada beberapa pemimpin PAS Kelantan membangkitkan kononya TGNA (Allahyarham) memberi amanat supaya berbaik-baik dengan Umno bagi melaksanakan undang-undang hudud.

Campur tangan Umno?

Sedih, namun itulah keadaan yang berjaya diwujudkan sekarang ini. Semestinya mereka yang terlibat dalam merencanakan perkembangan ini amat di sukai Umno/BN. Sudah pasti ini semua terhasil bukan secara kebetulan tetapi diusahakan pihak-pihak tertentu mengikut perancangan mereka.

Melalui berbagai usaha, termasuk permainan Umno yang menggunakan isu hudud sebagai wasilah mereka yang berjaya menghasilkan suasana ini. PAS dan DAP lebih sibuk bergaduh sesama sendiri dari menyentuh Umno. Malahan ada di kalangan ahli PAS yang beranggapan, menyerang DAP dan PKR adalah “lebih afdhal” dari menyerang Umno. Dan itulah yang golongan ini lakukan sejak tahun-tahun kebelakangan ini.

Kesimpulan

Keadaan ini semua adalah hasil kepimpinan yang dilihat kurang berkesan dengan wawasan yang bercelaru. Sebelah kakinya di dalam perahu PR dan sebelah lagi bagaikan di luar perahu . Walaupun disebut berkali-kali “kukuhkan PR”, “PAS terus bersama PR”, “PAS tidak akan keluar PR”, namun tindakan bercanggah dengan kata-kata. Tambahan pula terdapat golongan ulama pelapis muda yang baru dapat amanat kepimpinan sering membuat kenyataan, PAS lebih senang berjuang bersendirian.

Sudah tiba masanya kita kembalikan PAS kepada landasan yang dipersetujui dan diputuskan bersama, dengan kepimpinan yang jelas wawasan serta manhaj dan uslubnya. Sama sama kita kembalikan keyakinan rakyat, yang Islam dan bukan Islam, terhadap PAS.

Kita ingin ke Putrajaya dengan PR dan tidak redha Umno/BN terus bertakhta lebih lama. PRU 14 tumpuan kita, dengan gandingan yang kukuh dan mantap bersama PR. PAS sebagai rakan setia yang jujur dan boleh diyakini kata-kata dan janji nya. – 9 April, 2015.

Pengarang: Ust Ahmad Awang

Penulis ialah bekas pesuruhjaya PAS Perak.

Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/rencana/article/bersyukur-menfaatkan-pakatan-sebagai-pertolongan-allah-ahmad-awang