Muktamar PAS membangkitkan krisis Perlembagaan

Pengarang: Faiz Fadzil

Sejarah krisis Perlembagaan di Selangor pada tahun 2014 yang menyaksikan isu penukaran Menteri Besar daripada Tan Sri Khalid Ibrahim kepada Azmin Ali berlarutan beberapa bulan setelah PAS gagal memberikan persetujuan kepada calon PKR Datin Seri Wan Azizah Wan Ismail. Bantahan PAS bertitik tolak daripada ketidakpuashatian beberapa pemimpin tertinggi terhadap langkah Kajang walaupun ia adalah strategi politik yang bijak. Muktamar Pas yang ke-60 secara majority tanpa usul dan undian mendesak PAS supaya tidak campurtangan dalam isu penukaran Menteri Besar. DYMM Tuanku Sultan Selangor dengan menggunakan kebijaksanaan dan kuasa budibicara baginda di bawah Undang-undang Tubuh Kerajaan Selangor 1959 (Perlembagaan Selangor) telah melantik Azmin Ali sebagai Menteri Besar Selangor.

2015 menyaksikan sekali lagi kelicikan pemimpin baru PAS membangkitkan krisis Perlembagaan di Selangor apabila Muktamar ke 61 meluluskan usul menamatkan hubungan politik dengan DAP tetapi kekal bersama PKR dalam Pakatan Rakyat diterima tanpa bahas. Walaupun terdapat perwakilan mendesak untuk dibahaskan usul tersebut, ia adalah satu tuntutan yang sia-sia kerana keputusan telah dibuat oleh pimpinan tertinggi. Di sinilah letaknya kelemahan apabila kuasa dipusatkan kepada pemimpin dan bukan jemaah samaada Presiden atau Mursyidul Am, sedangkan Allah mengarahkan bermesyuarat bagi menyelesaikan sesuatu perkara dan bertanya kepada yang pakar. Apatah lagi Muktamar adalah badan tertinggi dalam PAS, sudah pasti keputusan penerimaan usul tersebut tanpa bahas dan undian tidak boleh diubah dan telah menafikan hak ahli melalui perwakilan. Inilah yang boleh berlaku sekiranya Perlembagaan party sendiri gagal difahami dan diamalkan oleh pimpinan tertinggi.Keadaan menjadi celaru apabila usul aneh tersebut kini cuba diubah dengan penolakan perletakan jawatan ahli di dalam Kerajaan Pulau Pinang.

Tiada pertikaian tentang Perlembagaa Pas kerana ia adalah syarie kerana dasar PAS adalah Islam dan 4 sumber hukum utama iaitu al-Quran, As-Sunnah, Ijma dan Qias juga adalah hukum tertinggi party. Maka setiap peruntukan Perlembagaan PAS pasti memenuhi hukum syara’. Oleh itu, ahli dan pemimpin PAS seharusnya menghormati dan mematuhi usul tersebut. Jadi, PAS sendiri berhadapan krisis Perlembagaan party.

Akibat usul tersebut, DAP telah mendesak PKR memilih samada DAP atau PAS untuk bersama yang menunjukkan hubungan politik PAS-DAP telah putus. Permuafakatan PAS, DAP dan PKR dalam Pakatan Rakyat adalah longgar kerana Pakatan Rakyat tidak berdaftar dan tiada apa-apa Perjanjian Bertulis dibuat. Pulau Pinang adalah negeri Pakatan Rakyat 2 party iaitu PKR dan DAP, sedangkan Selangor melibatkan ketiga-tiga party. Dengan usul tersebut, maka secara konstruktifnya, Pakatan Rakyat di Selangor telah terbubar, namun tidak di Pulau Pinang.

Menurut Perlembagaan Selangor yang berasaskan konsep westminster constitutional system, sesebuah kerajaan dibentuk berasaskan prinsip kepercayaan dan majority. Asas pembentukan kerajaan di Selangor adalah dengan perlantikan Menteri Besar yang pada pendapat DYMM Tuanku Sultan mendapat kepercayaan atau sokongan majority ADUN Selangor. Peruntukan relevan Perlembagaan Selangor adalah pada:
LIII(2)(a)” Duli Yang Maha Mulia hendaklah pertamanya melantik menjadi Menteri Besar, untuk mempengerusikan Majlis Mesyuarat Kerajaan, seorang ahli Dewan Negeri yang pada pendapat Baginda mungkin mendapat kepercayaan majority ahli Dewan itu”.

Dengan terputusnya hubungan politik PAS-DAP, secara konstruktifnya kerajaan Pakatan Rakyat tidak lagi mendapat sokongan kedua-dua party kerana Pakatan Rakyat hanyalah persefahaman politik tidak berdaftar dan bergerak secara convention. Tidak mungkin Pakatan Rakyat bertahan apabila 2 party dalam pakatan tiada lagi hubungan politik. Mengeruhkan lagi keadaan apabila DAP menggesa PKR memilih salah satu party.

Menteri Besar Selangor secara konstruktif juga dilihat telah hilang kepercayaan majority ADUN kerana perlantikan beliau adalah berpremiskan permuafakatan party-party Pakatan Rakyat. Sebarang keputusan yang perlu dibuat melalui Majlis Mesyuarat Kerajaan (EXCO) juga mustahil dicapai kerana pertembungan 2 party wujud dalam mesyuarat EXCO. Perjalanan pentadbiran kerajaan negeri yang berpusatkan kepada EXCO pasti menjadi sukar kerana secara convention, seseorang EXCO adalah lantikan party.  Kepercayaan rakyat pula diberikan kepada Pakatan Rakyat melalui agenda ABU (anything but UMNO). Perpecahan hubungan politik PAS-DAP pasti menghilangkan kepercayaan rakyat kepada Pakatan Rakyat. Pakatan Rakyat umpama kapal Titanic yang terbelah dua menunggu karam.

Berdasarkan kepada keadaan politik dan kedudukan undang-undang, krisis kepercayaan kerajaan yang diplih melalui demokrasi mungkin lebih baik diselesaikan dengan pembubaran DUN Selangor dan pilihanraya diadakan. Menteri Besar menurut peruntukan LIII(6) Perlembagaan Persekutuan boleh memohon perkenan DYMM Tuanku Sultan bagi membubarkan DUN “Jika Menteri Besar tidak lagi mendapat kepercayaan majority ahli Dewan Negeri, maka beliau hendaklah meletakkan jawatan Majlis Mesyuarat Kerajaan melainkan jika, atas permintaannya, Dewan Negeri dibubarkan oleh Duli Yang Maha Mulia”.

Komposisi party politik di dalam DUN Selangor adalah PAS:15, DAP:15, PKR:13, UMNO:12 dn Bebas:1. Kedudukan Menteri Besar Selangor Pakatan Rakyat sekarang daripada PKR perlulah mendapat sokongan salah satu party samaada PAS atau DAP. Dengan PKR mempunyai jumlah ADUN yang paling kecil, maka Menteri Besar sudah tiada kepercayaan majority ADUN kerana perpecahan politik PAS-DAP. Di samping itu, DYMM Tuanku Sultan menurut peruntukan LXX(2) Perlembagaan Selangor “Duli Yang Maha Mulia boleh memprorog atau membubarkan Dewan Negeri’.

Maka, jika keadaan krisis politik Pakatan Rakyat ini berterusan sehingga menjejaskan pentadbiran kerajaan negeri, kerajaan negeri tidak lagi menjadi stabil. Dengan itu, sewajarnya kuasa yang diperolehi oleh Pakatan Rakyat daripada rakyat kini dikembalikan kepada rakyat untuk rakyat diberikan hak memberikan mandat baru. Usah jadikan kepentingan politik mengatasi kepentingan rakyat. Tegakkan demokrasi dengan adil.

Elakkan krisis Perlembagaan yang menyaksikan agenda penyingkiran Ketua Menteri Sarawak Tan Sri Stephen Kalong Ningkan dan Menteri Besar Kelantan Datuk Muhammad Nasir berulang menjadi sejarah hitam negara.

11 Jun 2015

Analisis Strategik Mengenai PAS Selepas Muktamar Ke-61

Pengarang: Minda Jentayu

Muktamar PAS Ke-61, Kuala Selangor, Selangor
Muktamar PAS Ke-61, Kuala Selangor, Selangor

Jika kita menggunakan istilah “Leadership of the Clergy” untuk merujuk kepada amalan kepimpinan PAS,  ia mungkin akan dirasakan janggal. Bunyinya seolah-olah satu konsep yang diambil dari agama lain di mana wujudnya pembahagian diantara golongan “clergy” dan golongan “lay” atau orang-orang biasa. Namun, itulah hakikat konsep kepimpinan ulama.  Ia sangat asing pada Islam dan sebenarnya lebih hampir pada fahaman sekular yang membahagikan di antara urusan agama dan duniawi. Ia seolah satu langkah ke belakang atau “rollback’ yang akan memundurkan PAS.

Namun, implikasi dari perkembangan yang berlaku pada Muktamar PAS ke 61 bukan sekadar satu perubahan semantik semata-mata. Ia juga mempunyai implikasi strategik yang  amat ketara.  Malahan, ia merupakan kemuncak strategi membina kembali  “containment” pengaruh PAS dan melemahkan Pakatan Rakyat.

Sebelum PRU 1999, pengaruh PAS dilhat sebagai terbatas. Prestasi pemimpin-pemimpin PAS di luar Kelantan amat tidak menentu. Adakalanya menang dan adakalanya kalah dalam pilihanraya.  Bagi UMNO, PAS diterima sebagai “necessary evil”. Dengan adanya PAS, UMNO dapat memaparkan dirinya sebagai golongan sederhana.  Dalam konteks hubungan antarabangsa, PAS boleh digunakan sebagai jembalang untuk mengingatkan pengkritik bahawa sekiranya UMNO lemah Malaysia akan jatuh kepada golongan fundamentalis agama.  Oleh itu, pendekatan strategik  yang digunakan dalam menanggani PAS ialah pendekatan “containment”. Biarkan PAS bertapak di kawasan-kawasan tertentu, khususnya di negeri-negeri Pantai Timur. Biarlah PAS wujud dalam  “sphere of influence” yang terbatas dan terbendong ini.

Prestasi ulama PAS pula tidaklah begitu memberansangkan. Walau pun mampu memberi ceramah dan pidato berapi-api serta mengistiharkan berbagai hukum, mereka umumnya tidak berkesan dalam Parlimen dan Dewan Undangan Negeri. Kebanyakan mereka tidak mampu membahaskan isu-isu dasar dengan berkesan. Kalau ada pun, sekadar membuat saranan umum memgenai perlu kembali kepada Islam, perlu ikut sistem ekonomi dan pendidikan Islam tetapi tidak melebihi dari itu. Dalam isu-isu berkaitan dasar fiskal, mengenai strategi merubah ekonomi Malaysia dari ekonomi yang dipacu pelaburan kepada ekonomi yang dipacu inovasi dan bagaimana meningkatkan pelaburan, golongan ulama umumnya mati punca. Demikian juga, apabila muncul skandal-skandal mega golongan ini juga kelihatan ibarat rusa sesat di tengah pekan. Sama ada skandal BMF, Maminco, Perwaja atau skandal spekulasi matawang Bank Negara yang berlaku 20-30 tahun dahulu mahupun skandal-skandal yang mutakhir seperti skandal PKZ, MAS, 1MDB dan NFC, golongan ulama nyata tidak dapat menguasai isu-isu semasa ini.  Mereka lebih selesa membisu dalam isu-isu sebegini.

Oleh itu, UMNO menganggap adalah memadai dengan pendekatan “containment” terhadap PAS. Ini telah berlarutan sehinggalah dua perkembangan yang membimbangkan UMNO. Pertama ialah perkembangan politik selepas pemecatan Anwar Ibrahim dari kerajaan pada tahun 1998. Ia telah menyaksikan lonjakan aktivitisma politik di kalangan rakyat Malaysia. Oleh kerana PKR masih belum wujud, ramai di antara aktivis Melayu menyertai PAS. Ini termasuklah golongan professional.  Penyertaaan mereka ini membawa beberapa perubahan penting kepada PAS. Golongan ini lebih canggih dari segi pemikiran politik dan keupayaan menanggani isu-isu semasa.  Mereka dapat mengolah isu dan idea dalam bahasa dan gaya yang mempunyai daya tarikan kepada golongan kelas pertengahan Melayu. Golongan ini juga selesa menjalinkan hubungan  dengan golongan bukan Islam, sama ada dengan DAP atau NGO-NGO yang turut disertai oleh bukan Islam. Golongan ulama sebaliknya lebih bersikap “insular”.  Mereka jarang sekali menyertai program-program bersama yang diwujudkan parti-parti Pakatan Rakyat. Dari segi aktivisma, golongan ulama lebih selesa dengan program-program dalaman. Sebaliknya, golongan professional lebih aktif dalam ruang lingkup kegiatan-kegiatan yang lebih luas. Ini termasuklah dalam isu-isu seperti reformasi pilihanraya dan hak asasi manusia. Inilah sebabnya pemimpin-pemimpin PAS dari golongan professional lebih ramai menghadapi dugaan ditangkap dan dipenjarakan. Golongan ulama lebih selesa berjuang di medan ceramah sedangkan golongan professional yang selalu berada di barisan hadapan dan menghadapi berbagai ujian dan ibtilak. Sekiranya perjuangan para anbiya dipenuhi dengan dugaan dan ujian, tidak sukar untuk melihat siapakah yang lebih hampir pada perjuangan para anbiya.

Perkembangan kedua ialah PRU pada 2008.  Akibat dari jalinan hubungan dengan golongan bukan Islam, PAS mula diterima oleh masyarakat bukan Melayu dan bukan Islam.  Semakin ramai pengundi bukan Melayu yang memberi undi kepada PAS dan membolehkan PAS menang kerusi-kerusi di luar Pantai Timur dan khususnya di kawasan-kawasan bandar.  Hasil PRU 2008 dan 2013 menunjukkan  tembok “containment” yang wujud sebelum ini telah roboh.  Perkembangan ini juga turut dirasakan DAP. Pengundi-pengundi Melayu, terutama golongan kelas pertengahan dan generasi muda,  mula memberi sokongan kepada DAP. Dengan robohnya tembok “containment” ini, berlakulah tsunami yang merungkaikan penguasaan dua pertiga Parlimen oleh BN dan menafikannya sokongan majoriti pada PRU ke 13.

Untuk menghadapi realiti baru ini, UMNO memerlukan satu strategi baru untuk menggantikan strategi “containment”.  Strategi ini mestilah mampu memusnahkan sumber-sumber kekuatan yang membolehkan PAS keluar dari tembok “containment” ini.  Bagi UMNO, ancaman sebenar kepada pengaruhnya bukanlah ulama PAS. Golongan ulama telah lama wujud di dalam PAS dan telah dapat di “contain” dengan mudah. Sebaliknya, ancaman utama kepada UMNO ialah golongan professional. Mereka inilah yang telah berjaya merobohkan tembok “containment”. Oleh itu, adalah perlu kekuatan ini dimusnahkan.

Strategi melemahkan PAS dan PR bolehlah diistilahkan sebagai strategi “rollback”. Tujuan strategi “rollback” ialah menolak kembali PAS ke ruang “containment” yang wujud sebelum 1998.  Ini akan dicapai bila kepercayaan di kalangan golongan kelas pertengahan, khususnya di Pantai Barat, dan di kalangan pengundi bukan Melayu terhadap PAS dapat dilunturkan.  Untuk tujuan ini, umpan hudud dan sentimen perpaduan Melayu digunakan. Pada ketika yang sama, langkah untuk melemahkan PR dan PKR turut diambil. Ini adalah dengan mewujudkan fitnah liwat terhadap  Anwar Ibrahim dan memenjarakan beliau.

Di antara langkah yang diambil untuk menawan hati beberapa ulama PAS ialah program-program “taklimat” tertutup yang diberikan oleh sebuah agensi perang saraf kerajaan. Dua perkara utama cuba dicapai dari program-program ini. Pertama, memberi gambaran bahawa kedudukan orang Melayu dan Islam akan  terjejas jika PR memerintah. Ini kerana golongan MP bukan Islam dikatakan lebih ramai dari golongan Islam dalam sebuah kerajaan PR. Ini dikatakan boleh menjejaskan kedudukan Melayu dan Islam. Kedua, usaha dilakukan untuk meyakinkan golongan ulama ini bahawa Anwar Ibrahim ialah seorang peliwat dan membawa kefahaman liberal.  Di antara perkara yang dilakukan dalam program-program “taklimat” tertutup ini ialah “pengakuan” dua orang bekas pemimpin ABIM dan seorang tokoh korporat yang rapat dengan PAS bahawa mereka yakin bahawa Anwar memang seorang peliwat. Salah seorang dari ulama ini di bawa ke sebuah kilang di Thailand yang dimiliki tokoh korporat ini. Ketika di sana dia diberi sanjungan dan layanan istimewa. Sebelum ini, pendekatan yang hampir sama turut digunakan ke atas pemimpin-pemimpin reformasi yang ditahan di bawah ISA. Mereka diberi maklumat terpilih mengenai “salahlaku” Anwar Ibrahim. Mereka dilayan seolah-oleh mereka golongan istimewa dan diberi maklumat yang tidak didedahkan kepada orang lain. Namun, muslihat ini gagal mengubah pandangan tahanan-tahanan ISA ini.

Kedua-dua bekas pemimpin ABIM ini dan tokoh korporat ini menggunakan pendekatan emosi dalam meyakinkan ulama PAS ini bahawa Anwar adalah peliwat, satu ancaman kepada Islam dan harus dihalang dari menjadi Perdana Menteri.  Namun, “taklimat-taklimat” ini tidak pula pernah menyebut mengenai bagaimana kepentingan Melayu dan Islam dikhianati  oleh elit Melayu melalui pembaziran dan amalan rasuah.  Peranan J Lo serta kroni-kroni lain elit Melayu tidak pernah disebut. Demikian juga, penglibatan seorang warga Israel sebagai penasihat komunikasi  juga tidak dibincangkan.  Sesi-sesi taklimat ini berjaya menambat hidung ulama PAS.  Muslihat yang gagal digunakan ke atas tahanan ISA mengena pada ulama PAS ini. Ini membuka jalan untuk membolehkan strategi “rollback” dilaksanakan sepenuhnya.

Pergolakan MB Selangor telah berjaya digunakan untuk mencetuskan ketegangan di dalam PR dan PAS sendiri. Walau pun pendirian presiden PAS bercanggahan dengan keputusan yang dibuat JK Pusat PAS, yang dipersalahkan ialah golongan professional. Maka berbagai istilah pahit seperti barua, jebon, budak suruhan DAP, perosak dan pengkhianat digunakan untuk melabel golongan ini. Ketika para sahabat Rasulullah tidak menyetujui dengan perjanjian Hudhaibiah dan pada mulanya enggan membuka pakairan ihram mereka, Rasulullah tidak pula mempersoalkan wala mereka atau menggunakan bai`ah yang mereka berikan untuk memaksa mereka akur dengan keputusan baginda. Jauh sekali melabel mereka sebagai pengkhianat atau perosak. Tetapi ulama PAS bertindak sebaliknya dan membiarkan suasana memfitnah, mencaci dan mengecam berterusan seolah-olah inilah sibghah Islam yang mereka bawa. Mungkin ulama PAS tidak mempelajari tafsir surah Al Hujurat, wallahu `alam.

Budaya taat tanpa menyoal dalam PAS turut memudahkan proses memecahbelahkan PAS dilakukan. Muhasabah bukanlah suatu yang mudah dilakukan dalam PAS, terutama apabila ia melibatkan ulama. Sebagai contoh, seorang pemimpin ulama ketika PAS memerintah Terengganu telah memiliki sehingga enam buah kereta rasmi. Ini kerana kedudukannya dalam Exco negeri dan beberapa jawatan dalam lembaga GLC negeri Terengganu. Namun, amalan yang keterlaluan ini tidak pula ditegur oleh sesiapa.  Ini semata-mata kerana pemimpin ini digelar ulama. Demikian juga, pemimpin yang sama membiarkan diri dipanggil dengan gelaran doktor sejak tahun 1980han walau dia tidak melengkapkan pengajian PhDnya.

Nyata sekali semua asas-asas strategi “rollback” telah ditegakkan. Golongan professional dalam PAS yang merupakan ancaman utama kepada UMNO telah dinyahkan. Inilah sebabnya pemimpin UMNO dan media yang dikawal UMNO begitu teruja dengan monopoli “leadership of the clergy” dalam PAS.  Inilah sebabnya pemimpin-pemimpin UMNO menunjukkan kegembiraan mereka dan cepat mengucapkan tahniah kepada ulama PAS. Mereka tahu strategi mereka telah berjaya. Kain kafan telah diikat, hanya tunggu untuk memasukkan PAS ke dalam liang lahad. Dengan ini berjayalah strategi “rollback” mereka dan pengaruh PAS akan kembali terbendung dalam ruang “containment” yang wujud sebelum 1998.

Pada PRU ke 14 nanti, kemerosotan sokongan kepada PAS akan menyebabkan PAS kalah dibanyak kerusi yang dipegangnya ketika ini.  Tidak mungkin UMNO akan membiarkan PAS mengambil kerusi-kerusi yang kini dipegangnya. Apabila ini berlaku, nilai PAS kepada UMNO sudah tidak wujud lagi. Malahan, lebih baik UMNO bekerjasama dengan PKR pada ketika itu.  Akan jelaslah ketika itu siapa sebenarnya yang merosakkan dan mengkhianati PAS.  Pada ketika itu, para ulama PAS bolehlah menggunakan lutut dan siku yang terdapat di bawah jubah mereka untuk bergocoh sesama sendiri.

Sumber: Artikel asal terbitan Kejar.Org

Pakatan belum mati, hanya PAS yang tandatangani sijil matinya

Pengarang: Mariam Mokhtar

SEKILAS PANDANG: Sejak Muktamar PAS, di mana golongan ulama menemui kejayaan, penjaja berita buruk dan pemutarbelit telah mengisytiharkan kematian Pakatan, dan ‘talkin’ telah dibacakan di seluruh Malaysia dan luar negara. Tenang semua!

Malah Lim Kit Siang, supremo DAP, telah turut mengisytiharkan kematian Pakatan. Mengapakah semua orang begitu negatif? Apa yang berlaku kepada keyakinan dan kepercayaan diri? Apa yang berlaku kepada semangat berbilang budaya Tunku? Adakah impian beliau dan kita, sebagai sebuah negara sekular pelbagai budaya yang bersatu telah mati, hanya kerana Abdul Hadi Awang, dan rakan baik barunya, Najib Abdul Razak, telah mengambil keputusan untuk berpakat?

Adakah rakyat Malaysia sedar bahawa sebuah Pakatan yang lebih kukuh akan muncul, dan meneruskan perjuangan tanpa PAS? Pakatan tidak mati. Sebaliknya, PAS yang telah menandatangani sijil matinya sendiri.

Serampang Kajang mendedahkan warna sebenar Hadi. Beliau berbohong. Beliau bercakap dengan lidah bercabang dan tidak membenarkan wanita memainkan peranan yang penting dalam politik.

Ingat cara Hadi menyusun bahasa beliau, seolah-olah menjanjikan syurga kepada orang Melayu, jika mereka menolak Dr Wan Azizah Wan Ismail sebagai menteri besar Selangor?

Sudah tentu, mereka yang sinis akan mengatakan bahawa DAP adalah berteraskan kaum Cina dan jika ia memerintah, ia akan “menjual” Malaysia kepada orang Cina Singapura.

Jika ada sesiapa yang akan “menjual” Malaysia, ia adalah kerajaan Umno Baru. Sejumlah besar tanah, hartanah dan perniagaan telah dimiliki oleh Republik Rakyat China (PRC). Pasir kita dijual dan diseludup, ke Singapura, supaya rakyat Singapura boleh menambak tanah, yang merugikan kita. Tentera laut PRC telah melakukan latihan di atas beberapa pulau-pulau berbatu, 60 km dari pantai Sarawak tetapi ketua Angkatan Tentera Malaysia memberitahu kita supaya tidak bimbang.

Ahli-ahli politik dalam PKR, sebuah lagi komponen pakatan pembangkang itu, harus menangkis persepsi bahawa mereka merupakan sisa Umno Baru.

DAP sedang cuba menangkis imej mereka sebagai sebuah parti yang dikuasai kaum Cina, dengan ramai kaum muda Melayu. Apa yang UMNO Baru, sebuah parti yang berasaskan kaum semata-mata, sedang lakukan mengenai imejnya sebagai sebuah parti yang berkubang dalam rasuah, nepotisme, kronisme dan penyalahgunaan kuasa? Pertengkaran dalaman mengenai kontrak dan kawasan, memberi kesan kepada rakyat, memusnahkan keyakinan pelabur, dan ekonomi kita.

Kini terdapat peluang untuk membina semula Pakatan, menerusi dua buah parti komponen, dan bukannya dibebani dengan PAS, yang mana pemimpinnya menumpukan terhadap seks, hudud, seks luar nikah, hukuman ke atas orang-orang yang tidak menghadiri solat Jumaat, alam barzakh, daripada membincangkan rasuah, pembaziran BR1M, skandal 1MDB, kebajikan golongan miskin, pembalakan haram di Kelantan, yang hanya boleh berlaku disebabkan kerjasama pemimpin-pemimpin negeri.

Sebagai peserta dalam pakatan itu, PAS tidak memahami cara-caranya. Ketuanya memberi tumpuan terhadap usaha menjatuhkan parti-parti komponen lain. Hadi boleh membawa PAS menyertai Umno Baru, jika dia boleh nyenyak tidur malam lagi selepas melakukannya.

Sekarang sudah abad ke-21, di mana lelaki dan wanita sama taraf, di mana pelbagai kaum perlu hidup bersama-sama, di mana Internet menjadikan dunia semakin kecil, di mana begitu jelas sekali bahawa aspirasi golongan muda, terutamanya orang Melayu, tidak boleh dipenuhi di bawah pemerintahan PAS yang konservatif. Hidup Pakatan baru. Tinggalkan sahaja yang lapuk!

Sumber: http://bm.theantdaily.com/Terkini/Pakatan-belum-mati-hanya-PAS-yang-tandatangani-sijil-matinya#sthash.DxPA8I5x.dpuf

Penangan Usul Ulama PAS Dalam Muktamar Ke- 61 – Ridzwan Abu Bakar

muktamar-pas-2015-kuala-selangorMuktamar ke 61 Pas telah berakhir dengan pelbagai kenangan kepada perwakilan dan pemerhatinya.

Antara isu yang masih hangat ‘diikuti’ masa ini adalah Usul Ulama untuk memutuskan hubungan dengan DAP, setelah mengikuti pelbagai komen dari pimpinan dan pemerhati politik, saya simpulkan :

1. Usul tersebut diluluskan sebulat suara dalam muktamar ulama untuk mendesak MSU dan JK Pusat supaya memutuskan hubungna dengan DAP.

2. Atas kesedaran bahawa ‘sifat’ sesuatu usul itu hendaklah tepat dan kukuh dan peranan Muktamar sebagai kuasa tertinggi, maka JK Usul telah menerima usul tersebut untuk dibahas dalam muktamar dengan sedikit pindaan ayat supaya menepati sifat satu usul.

3. JK Pusat dalam mesyuarat khasnya juga bersetuju untuk usul tersebut dibahas dalam muktmar.

4. Pengerusi JK Usul telah diarah oleh Murshidul Am dan Presiden untuk menerima usul tersebut TANPA BAHAS.

5. Susulan dari penerima usul tersebut TANPA BAHAS telah menimbulkan pelbagai insiden sampingan, antaranya :

a. Kerajaan Pulau Pinang (yang diketuai DAP) telah mendesak ahli Pas yang memengang jawatan untuk meletakkan jawatan mereka dalam kerajaan Pulau Pinang.

b. Bekas Timbalan Presiden Pas dan bekas AJK Pusat telah meletakkan jawatan mereka serta merta kerana mematuhi usul yang diTERIMA tanpa bahas.

c. Naib Presiden Pas yang baru, Dato’ Ammar berkata “sekiranya usul ini diterima oleh Majlis Syura, maka satu muktamar khas akan diadakan”. Dimana letaknya lagitimasi muktmar sebagai kuasa tertinggi sehingga perlu disahkan oleh MSU dan perlu diingat ahli MSU sebahagian besarnya adalah AJK Pusat.

d. Dato’ Iskandar A Samad pula menyatakan Selangor akan bekerja seperti biasa dengan DAP. Ini bertentangan dengan usul yang telah diTERIMA tanpa bahas.

Inilah hasil dari زلة kegelinciran para ‘ulama’ yang akhirnya mereka menyatakan pihak lain yang ‘gopoh’, kalau benar Dewan ulama tidak gopoh, mengapa Ahli MSU yang juga bertindak sebagai Ahli Muktamar ulama tidak bertindak menghalang usul ini atau berbincang dahulu sebelum dipanjangkan kepada JK Usul Muktamar?. Ulama juga sejak dua Multaqa yang lalu memang berusaha untuk ‘mengkaji’ hubungan dengan pihak lain bahkan Murshidul Am menegaskan dalam ucapan perasmian muktamar ulama bahawa 6 syarat tahaluf telah dicerobohi.

“Takutlah kepada kegelinciran dan kegopohan ulama kerana kesannya cukup besar di kalangan manusia”.

Saya amat mengharapkan MSU bersidang segera dan MENGEKALKAN keputusan untuk MEMUTUSKAN hubungan dengan DAP supaya suara ulama tidak terus dipermainkan.

NAMA BAIK Ulama PAS berada di tangan ahli MSU sekarang ini.

Sumber: Petikan dari posting Facebook Ridzwan Abu Bakar

Hubungan PAS dan DAP, dari sudut perlembagaan PAS – putus atau tidak?

pas vs dapBerikut tulisan Zulhazmi Shariff yang menghuraikan secara terperinci keputusan Muktamar PAS ke 61 mengenai hubungan parti itu dengan DAP.

Sila baca dengan hati yang terbuka.

USUL MEMUTUSKAN HUBUNGAN DENGAN DAP – ADAKAH MUKTAMAD ATAU SEBALIKNYA?

‎ذوالحزم شاريف السبعة‎

Pada Rabu bertarikh 03/06/2015 Muktamar Dewan Ulamak PAS Pusat (DUPP) telah meluluskan suatu usul tergempar memutuskan hubungan PAS dengan rakan tahaluf DAP. Usul tersebut kemudiannya dibawa ke Muktamar Tahunan PAS Pusat yang bermula pada 04/06/2015 sehingga 06/06/2015.

Pada hari terakhir Muktamar Tahunan PAS Pusat, telah diumumkan bahawa usul daripada DUPP tersebut telah diterima tanpa bahas. Ekoran penerimaan usul tersebut tanpa bahas, Tuan Haji Mohamad Sabu, bekas Timbalan Presiden PAS mengumumkan di dalam Muktamar bahawa beliau mengambil keputusan meletakkan semua jawatan yang dipegangnya di dalam GLC di Pulau Pinang. Setiausaha Agung PAS, Dato’ Hj Mustafa Ali bagaimana pun menjelaskan bahawa walau pun usul tersebut telah diterima tanpa bahas, ianya masih belum muktamad kerana perlu dirujuk kepada Majlis Syura Ulamak yang mempunyai kuasa pemutus dalam hal berkaitan hukum. Kata Dato’ Hj Mustafa Ali, “kita masuk dengan hukum maka kita keluar juga dengan hukum”. Keadaan tersebut telah menyebabkan kekeliruan di kalangan para pemimpin PAS dan juga ahli-ahli PAS di seluruh Malaysia.

Sebelum ini saya telah menulis berkaitan kekuasaan tertinggi di dalam PAS. Hari ini saya ingin mengulas khusus berkaitan usul DUPP yang telah diterima tanpa bahas tersebut dari sudut Perlembagaan PAS. Ia juga akan melibatkan kedudukan kekuasaan tertinggi di dalam PAS.

Fasal 7 (1) Perlembagaan PAS dengan jelas terang lagi nyata memperuntukkan bahawa kekuasaan tertinggi di dalam PAS ialah Muktamar Tahunan PAS. Fasal 7 (1) menyatakan seperti berikut :-

Fasal 7. Hukum dan Kekuasaan

(1) Adapun hukum yang tertinggi sekali dalam pegangan PAS ialah KITABULLAH dan SUNNAH RASUL serta IJMAK ‘ULAMAK dan QIAS yang terang dan nyata, dengan tertakluk kepada hukum yang tertinggi itu, kekuasaan PAS adalah dipegang oleh Muktamar Tahunan.

Jangan ada pihak yang keliru antara hukum tertinggi dengan kekuasaan tertinggi. Hukum tertinggi PAS ialah Al-Quran, Sunnah Rasul, Ijmak Ulamak dan Qias. Keempat-empat sumber ini adalah rujukan hukum tertinggi di dalam PAS. Walau bagaimana pun kekuasaan tertinggi ialah Muktamar Tahunan PAS. Apa saja keputusan yang diputuskan di dalam Muktamar Tahunan PAS adalah keputusan tertinggi yang mana ianya mengikat seluruh badan-badan di dalam PAS dan seluruh ahli PAS.

Fasal 7 (2) Perlembagaan PAS pula menyatakan bahawa dengan tertakluk kepada hukum tertinggi PAS iaitu Al-Quran, Sunnah Rasul, Ijmak Ulamak dan Qias, segala gerakan dan pentadbiran PAS adalah dijalankan di bawah perintah dan kekuasaan Muktamar.

Fasal 7 (2) Perlembagaan PAS memperuntukkan seperti berikut :-

(2) Dengan tertakluk kepada hukum-hukum dalam ceraian (1) itu segala gerakan dan pentadbiran PAS adalah dijalankan di bawah perintah dan kekuasaan Muktamar, akan tetapi Muktamar itu sendiri tertakluk di bawah syarat-syarat yang terkandung dalam Perlembagaan PAS dan aturan peraturan muktamar atau mesyuarat Agung PAS.

Fasal 7 Perlembagaan PAS ini jelas bahawa kekuasaan tertinggi PAS ialah Muktamar Tahunan PAS dan tidak ada kuasa lain yang lebih tinggi daripada Muktamar. Justeru apabila Muktamar memutuskan bahawa usul DUPP diterima tanpa bahas, maka usul tersebut adalah muktamad. Badan-badan di dalam PAS samada ianya Majlis Syura Ulamak (MSU), Jawatankuasa Kerja PAS Pusat (JKPP), Dewan-Dewan dan seluruh ahli tertakluk kepada keputusan tersebut. Badan-badan di dalam PAS hanya boleh berbincang dan memutuskan bagaimana usul tersebut hendak dilaksanakan bukannya menangguhkan atau membatalkan usul. Usul tersebut menyatakan bahawa hubungan PAS dengan DAP diputuskan maka hubungan PAS dengan DAP secara keseluruhannya terputus. Tidak ada istilah putus di sana tetapi di sini tidak. Itu jelas di dalam usul iaitu putus hubungan dengan DAP.

Kenyataan atau penerangan Setiausaha Agung PAS bahawa usul tersebut belum muktamad kerana masih tidak mendapat persetujuan atau masih belum diputuskan oleh Majlis Syura Ulamak (MSU) adalah suatu kenyataan yang khilaf dan bertentangan dengan peruntukkan Perlembagaan PAS.

Perlu diambil perhatian bahawa kewujudan MSU juga adalah atas keputusan Muktamar Tahunan, malah kewujudan PAS juga adalah di atas keputusan Muktamar Tahunan. Tiada mana-mana pihak yang besar dan lebih berkuasa daripada Muktamar Tahunan. Ini jelas diperuntukkan lagi di Fasal 87 Perlembagaan PAS.

Fasal 87. Cara Memansuhkan PAS

PAS ini tidaklah boleh mansuh atau bubar melainkan dengan persetujuan tidak kurang daripada tiga perlima daripada jumlah bilangan ahli-ahli PAS yang telah menyatakan persetujuan mereka dengan bersendiri ke dalam Muktamar yang diadakan kerana maksud tersebut, atau dengan persetujuan sebulat suara dari perwakilan yang mewakili tiga perlima daripad ahli-ahli PAS Kawasan di dalam Muktamar PAS kerana maksud tersebut

Fasal 87 menyatakan bahawa Muktamar boleh memansuhkan atau membubarkan PAS. Ini jelas bermaksud bahawa bukan sahaja MSU berada di bawah kekuasaan PAS, malah PAS itu sendiri adalah di bawah kekuasaan Muktamar Tahunan kerana dengan Muktamar PAS boleh dimansuhkan dan dibubarkan. Jika PAS boleh dimansuhkan atau dibubarkan oleh Muktamar, maka begitu juga Muktamar boleh memansuhkan MSU atau mana-mana badan di dalam PAS.

Kenapakah Muktamar Tahunan PAS merupakan kekuasaan tertinggi selain daripada peruntukkan Perlembagaan yang jelas di atas?

Jawapannya kerana Muktamar Tahunan PAS itu diwakili oleh semua pihak yang berkepentingan di dalam PAS bermula daripada perwakilan Kawasan-Kawasan, Perwakilan Negeri-Negeri, perwakilan Dewan-Dewan, Ahli-ahli Jawatankuasa Kerja dan MSU. Semua pihak di dalam PAS terlibat di dalam Muktamar Tahunan PAS. Ini dengan jelas diperuntukkan di dalam Fasal 18 (2) Perlembagaan PAS.

Fasal 18 (2)

(2) Muktamar Tahunan dan/atau Khas PAS itu adalah mengandungi ahli-ahli yang berikut:

1. Pengerusi Tetap dan Timbalannya.
2. Ahli-ahli Majlis Syura „Ulamak dan Ahli-ahli Jawatankuasa Kerja PAS Pusat.
3. Pesuruhjaya-pesuruhjaya PAS Negeri dan Wilayah Persekutuan.
4. Yang Dipertua-Yang Dipertua PAS Kawasan, dan jika sekiranya dia tidak dapat hadir sendiri maka hendaklah seorang Ahli Jawatankuasa Kerja Kawasan itu diwakili dengan bersurat oleh Yang Dipertua PAS Kawasan itu.
5. Tidak kurang dari empat orang dan tidak lebih dari sepuluh orang wakil daripada dan diangkat oleh Mesyuarat Agung Tahunan tiap-tiap Kawasan yang telah menunaikan yuran tahunannya bagi tahun itu ke Pejabat Agung dengan tertakluk kepada Fasal 19(5).
6. Dua puluh orang wakil daripada dan diangkat oleh Muktamar Dewan Ulamak PAS Pusat.
7. Dua puluh orang wakil daripada diangkat oleh Muktamar Dewan Pemuda PAS Pusat, dan
8. Dua puluh orang wakil daripada dan diangkat oleh Muktamar Dewan Muslimat PAS Pusat.

Jelas bahawa Muktamar Tahunan PAS disertai oleh semua pihak yang berkepentingan di dalam PAS. Justeru apabila usul diterima tanpa bahas, ini bermakna seluruh anggota Muktamar Tahunan telah bersetuju dengan usul tersebut dan usul tersebut adalah muktamad. Tidak ada mana-mana pihak yang boleh mengubah usul tersebut melainkan dilakukan melalui Muktamar juga.

Adakah usul yang telah diterima tanpa bahas tersebut perlu dirujuk kepada MSU untuk pengendorsan atau kelulusan?

Jawapannya jelas tidak perlu kerana semasa usul diterima tanpa bahas di dalam Muktamar, MSU juga terlibat berada di dalam Muktamar. Seluruh ahli MSU berada di atas pentas bersama-sama Ahli Jawatankuasa Kerja PAS Pusat.

Terlajak perahu boleh diundur, terlajak cakap boleh ditarik balik tetapi terlajak meluluskan usul di Muktamar, hanya Muktamar yang boleh menarikbalik.

Sepatutnya apabila usul diluluskan oleh DUPP pada 03/06/2015, usul tersebut dibawa atau dirujuk kepada MSU terlebih dahulu. Apabila MSU berbincang, berbahas dan meneliti baik buruk serta hukum hakamnya barulah diangkat kepada Muktamar Tahunan untuk diputuskan.

Perlu diambil perhatian bahawa usul tersebut diusulkan oleh DUPP yang mana di dalamnya ada Mursyidul Am, Timbalan Mursyidul Am dan seluruh ulamak hebat di dalam PAS. Apabila DUPP yang dianggotai oleh seluruh ulamak sudah bersetuju meluluskan usul tersebut, adakah munasabah MSU yang hanya dianggotai oleh seramai 17 orang ahli boleh menafikan kelulusan DUPP? Apabila usul tersebut diluluskan oleh DUPP yang mana di dalamnya ada Mursyidul Am, Timbalan Mursyidul Am dan Ketua DUPP serta beberapa ahli MSU yang lain, adakah munasabah mereka yang meluluskan di DUPP akan mengubah tindakan mereka apabila mereka bertindak sebagai ahli MSU? Di sana mereka luluskan, tiba-tiba di sini mereka hendak batalkan atau tangguhkan?

Sebenarnya tindakan menerima usul DUPP tanpa dibahaskan oleh Muktamar Tahunan adalah suatu tindakan paling bodoh yang pernah dilakukan. Sekarang masing-masing menjadi seperti gila talak. Lafaz cerai telah dikeluarkan tetapi masih ingin tinggal serumah.

Sewajarnya usul tersebut dibahaskan di dalam Muktamar di mana perwakilan kawasan, perwakilan negeri, perwakilan dewan-dewan sehingga perwakilan MSU diberikan laluan untuk berbahas dan seterusnya mengundi untuk dibuat keputusan. Muktamar Tahunan adalah SYURA terbesar di dalam PAS. Sepatutnya syura terbesar ini dijadikan medan menentukan hala tuju parti bukannya sekumpulan manusia yang berasa cerdik tapi tidak cerdik yang mencorak perjalan parti. Siapa yang membuat keputusan meluluskan usul tanpa bahas? Bukan Pengerusi Jawatankuasa Usul Muktamar tetapi atas arahan seseorang. Pengerusi Jawatankuasa Usul seperti yang dimaklumkan oleh beliau di dalam Muktamar, bahawa beliau hanya menjalankan tugas tetapi ada orang lain yang mengarahkannya.

Ya betul, Pengerusi Jawatankuasa Usul juga bersalah kerana mengikut arahan buta tuli tapi orang yang mengarahkan itu lebih utama dipersalahkan. Siapa? Mereka lebih mengetahui.

Sekarang hubungan PAS dengan DAP telah muktamad diputuskan. Tidak ada putus di Pulau Pinang tetapi tidak di Selangor, tidak di negeri-negeri lain. PUTUS. Tindakan Tuan Haji Mohamad Sabu dan Dato’ Dr Mujahid Yusuf adalah bertepatan dengan usul. Sekarang kita menunggu tindakan para pimpinan PAS di Pulau Pinang yang lain meletakkan jawatan. Begitu juga di Selangor.

Perlembagaan PAS Fasal 16 (3)(b) menyatakan bahawa ahli-ahli PAS hendaklah melaksanakan arahan-arahan dan keputusan-keputusan parti sama ada umum atau khusus. Keputusan Muktamar Tahunan adalah yang tertinggi parti, justeru seluruh ahli wajib patuh keputusan tersebut.

PAS dan tragedi sebuah kesombongan – Muhamad Takiyuddin Ismail

Bagi pemerhati dan penganalisis yang mengikuti perkembangan dalam PAS secara neutral, agak sukar untuk tidak berasa sedih apabila melihat perkembangan yang berlaku dalam Muktamar PAS ke-61 yang baru berlangsung.

Hal ini lebih dirasakan apabila seseorang mengikuti dengan lebih dekat dan menyaksikan sendiri muktamar yang berlangsung selama tiga hari itu. Pergelutan kuasa yang berlaku sekian lama antara kem agamawan dan kem progresif menemui penamatnya dengan penguasaan menyeluruh kem agamawan.

Di sebalik semua label dan alasan ketidaksenangan yang dimomokkan terhadap golongan progresif ini, tidak ada faktor yang dianggap lebih berperanan penting selain “kesombongan”. Kesombongan merupakan faktor yang menggarisbawahkan keterpinggiran golongan progresif ini dalam PAS.

Kaedah kempen, pola pengundian dan perjalanan muktamar yang berlangsung dapat dianggap sebagai kemuncak kepada manifestasi kesombongan. Kerana sombong dan terlalu berbangga dengan dominasi terhadap ilmu agama, maka mereka yang tidak sealiran diketepikan.

Kesombongan menyebabkan sukar bagi golongan agamawan untuk mengiktiraf kebolehan dan keupayaan yang dimiliki golongan progresif. Kesombongan menyebabkan pemimpin-pemimpin progresif seperti ini tidak langsung dihargai walaupun merekalah yang memainkan peranan signifikan dalam meletakkan PAS ke kedudukan sekarang.

Kesombongan menyebabkan fitnah dan tuduhan palsu dibenarkan dijaja dan dibenarkan berleluasa. Kempen yang berlangsung seakan-akan menghantar mesej yang “tidak mengapa berbuat sedikit kejahatan dengan maksud untuk mengekang kejahatan yang lebih besar”. 

Mengejutkan apabila diktum seperti ini diamal dan dipraktikkan secara meluas dalam pemilihan yang berlangsung. Sekian lama pegangan Machiavelli ini hanya hidup subur dalam Umno. Apabila lawan jatuh, maka tindakan seterusnya bukanlah berhenti tetapi terus memijaknya. Kini, PAS juga kelihatan amat ghairah untuk menginstitusikan kesombongan seperti ini.

Kerana sombong, PAS tidak dapat lagi melihat secara rasional mana kaca dan mana permata. Bukan sahaja mereka menyingkirkan tenaga intelektual yang merupakan aset berharga parti, tetapi juga menghantar mesej yang “kami tidak memerlukan pengetahuan ilmu moden dan bantuan kaum-kaum lain untuk mentadbir negara”. Kesombongan menyebabkan PAS mahu menoleh semula ke belakang sedangkan dunia sudah jauh bergerak ke hadapan.

Kesombongan menyebabkan PAS masih mahu berpegang pada Islamisme sedangkan dunia sedang bergerak ke arah pasca Islamisme. Kesombongan menyebabkan apa sahaja idea-idea yang bertentangan dilihat sebagai ancaman dan bukan sebagai kelainan.

Tidak ada ruang untuk berbeza pendapat. Kerana sombong dan tidak mahu menerima kelemahan diri, apa jua alasan cuba dihamburkan bagi menutup pembersihan yang berlaku.

Sebagai contoh, penegasan yang yang parti itu masih mempunyai golongan profesional seperti pensyarah walaupun kumpulan progresif ini tersingkit. Tetapi profesional bukan sekadar dilihat dari segi status pekerjaan. Ia juga dicerminkan kepelbagaian ideologi, keterbukaan, kemahuan berbeza pandangan dan dekat dengan kemodenan. 

Bagi yang mengikuti secara dekat muktamar yang berlangsung selama tiga hari, kesombongan adalah bahasa badan yang paling menonjol terpapar. Dalam bentuk pengendalian muktamar yang jelas menampakkan kecondongannya pada ideologi semasa, dalam bentuk laungan takbir yang dikhususkan hanya untuk perwakilan-perwakilan pro-agamawan, dalam bentuk wajah beberapa pemimpin tertinggi PAS yang amat ketat dan tidak langsung pernah tersenyum, dalam bentuk sorakan sindiran yang tidak putus-putus ditujukan kepada golongan progresif yang berucap dan sehinggalah kepada kehilangan suasana kesedihan yang sewajarnya dirasakan berikutan kepergian golongan progresif ini dari parti.

Tangisan Hanipa Maidin dan juga nyanyian melankolik Mohamad Sabu hanya mampu mengheningkan suasana tetapi tidak mampu membuatkan mana-mana perwakilan untuk bangun memujuk atau menahan keputusan beliau yang ingin meletakkan jawatan dari semua jawatan yang disandangnya. Bahasa badan yang ditunjukkan bukan sahaja melengkapkan pembersihan yang berlaku tetapi semacam menghantar mesej “jika boleh, kami tidak mahu lagi kamu kembali di sini”.

Apa yang berlaku dalam Muktamar PAS 61 adalah tragedi sebuah kesombongan. Sombong dengan kekuatan diri dan lantas menjadi taksub dan narsistik. PAS seperti seorang suami yang baru mendapat “isteri kedua” yang kaya, cantik dan berpendidikan. Tetapi apabila jatuh sakit, isteri pertama yang tua dan kurang cantik yang sering dicari untuk menjaga si suami kerana isteri kedua tadi rupanya tidak boleh diharapkan.

Kesombongan menyaksikan kapal Titanic karam walaupun dianggap sebagai kapal yang tidak akan karam. Kesombongan membuka jalan kepada tragedi 9/11 di Amerika Syarikat. Kesombongan jugalah yang kini menjadikan Umno terumbang-ambing.

Muktamar PAS menyarankan yang kesombongan merupakan nilai yang kini menjadi virtue dalam parti tersebut. Kesombongan yang wujud dalam PAS amat menakutkan dan lebih menakutkan dari kesombongan Umno. Dalam mana golongan ini sering mengkritik keangkuhan kuasa Umno, mereka terlupa untuk menyelak kesombongan diri sendiri.

Benarlah kata-kata tokoh revolusi Poland, Lech Walesa yang mengingatkan tentang kewujudan pemimpin yang menghasilkan sistem dan kepimpinan yang lebih buruk (dibaca: lebih sombong) selepas menggulingkan sistem yang mereka tentang sebelum itu.

Ironinya, kesombongan ini seolah-olah hanya disedari wakil DHPP yang bukan beragama Islam apabila menyatakan kejutannya terhadap kebejatan yang berlaku. Untuk wakil DHPP ini, pertimbangkan logik ini. Jika kesombongan seperti ini boleh dilakukan terhadap saudara seagama mereka, adakah anda merasakan yang mereka akan berfikir dua kali untuk melakukan kesombongan yang serupa kepada mereka yang bukan seagama?

Tahniah sekali lagi kepada PAS. Gunakanlah “cakaran”, “siku”, “lutut” (dan juga laungan takbir) itu sebaik mungkin. – 7 Jun, 2015.

Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/rencana/article/pas-dan-tragedi-sebuah-kesombongan-muhamad-takiyuddin-ismail

Bagaimana chai tentukan pemimpin dalam PAS – Mohamad Ridhuan

Tiada apa yang paling hangat dalam Muktamar PAS 2015 melainkan kekalahan teruk geng profesional kepada geng ulama. Faktor utama kekalahan geng profesional ini adalah disebabkan wujudnya ‘chai’ yang membutakan akal budi para perwakilan.

Analisa daripada undi yang dipaparkan JK Pemilihan Muktamar menunjukkan ulama yang tidak mendapat tempat di dalam ‘chai’ akan kalah manakala calon yang tidak pernah dikenali sebelum ini akan menang dengan undi yang besar jika nama mereka dimasukkan di dalam ‘chai’.

Sebagai contohnya, dalam pengundian Dewan Pemuda, calon Muhtar Suhaili dipilih sebagai Exco Pemuda PAS dan memperolehi undi sebanyak 362 undi tetapi dalam pengundian PAS Pusat beliau hanya mendapat 49 undi kerana namanya tidak berada dalam ‘chai’.
Nuridah Salleh, memperolehi undi sebanyak 359 undi dalam pemilihan Ketua Dewan Muslimat sehingga berjaya mengalahkan penyandangnya, YB Siti Zailah Mohd Yusoff tetapi hanya mampu mendapat 119 undi bagi pemilihan PAS Pusat.

Jika dibandingkan dengan YB Siti Mariah Mahmud, ternyata undi yang diperolehi YB Siti Mariah sebanyak 376 undi bagi pemilihan PAS Pusat, jauh meninggalkan jumlah undi yang diperolehi Nuridah Salleh. Manakala, Dr Rosni Adam mendapat 414 undi berbanding YB Siti Mariah Mahmud yang mendapat 274 undi di dalam pemilihan Timbalan Ketua Dewan Muslimat, tetapi dalam pemilihan PAS Pusat memperolehi 590 undi berbanding Ketuanya, Nuridah Salleh yang hanya mendapat 119 undi.

Secara logiknya, tiidak mungkin seorang timbalan lebih popular daripada seorang ketua.
Beberapa orang calon lain yang boleh dipanggil ‘ustaz’ seperti Abd Ghani Samsudin (297 undi), YB Ahmad Marzuk Shaary (96 undi), Azman Shafawi (192 undi), Wan Azhar Wan Ahmad (65 undi) dan Zulkifli Ismail (54 undi) kalah dalam pemilihan PAS Pusat dengan jumlah undi yang diperolehi amat sedikit. Manakala, calon yang tidak dikenali seperti Dr Ali Akbar Gulasan mendapat 596 undi semata-mata kerana namanya dimasukkan bersama-sama rakan-rakan ‘chai’nya yang lain.

Statistik undi di atas menunjukkan kuasa ‘chai’ itu amat mempengaruhi para perwakilan. Ini juga menunjukkan hampir 80% perwakilan berjaya dipengaruhi dengan sekeping kertas bernama ‘chai’. Ke mana hilangnya akal budi para perwakilan?

Pemilihan dalam parti adalah wadah demokrasi yang ditetapkan dalam Perlembagaan PAS yang mana kuasa tersebut diberikan kepada perwakilan yang mewakili kawasan dan dewan-dewan. Pemilihan seseorang calon sebelum ini banyak bergantung kepada populariti serta ‘track record’ kerja yang dibuat olehnya. Namun, kali ini peranan ‘chai’ nampaknya mengambil alih faktor populariti dan ‘track record’.

Beberapa hari sebelum pemilihan berlangsung, Dewan Ulama menerusi akaun fb menaikkan senarai nama ‘chai’ ini. Sudah tiada lagi perasaan segan silu Dewan Ulama dalam menaikkan nama-nama tersebut dan status fb Dewan Ulama itu juga dikongsi pimpinan yang lain.

Para perwakilan seolah-olah sudah ‘dibomohkan’ dengan ‘mantera chai’ untuk mengundi calon yang disenaraikan itu. Malah, ada yang sempat mengambil gambar pimpinan yang sedang memangkah undi berdasarkan ‘chai’ tersebut.

Para perwakilan langsung tidak menggunakan akal budi mereka untuk menimbangkan kebolehan dan ‘track record’ calon-calon yang bertanding.
Satu persoalan yang masih belum terjawab adalah samada ‘chai’ itu sendiri sebenarnya adalah konspirasi peringkat tertinggi dalam parti yang melibatkan ahli-ahli Majlis Syura itu sendiri.

Namun, daripada pelbagai petanda yang zahir nampaknya menjuruskan kepada penglibatan Majlis Syura itu sendiri samada secara langsung atau tidak langsung. Sebab itu, para perwakilan tanpa segan silu dan tanpa rasa berdosa, wala’ dengan ‘mantera chai’ tersebut.

Jika budaya ini berlaku lagi dalam pemilihan akan datang maka tunggulah kehancuran parti seperti mana yang dinyatakan di dalam Al-Quran kehancuran di muka bumi ini akan berlaku akibat tangan manusia itu sendiri.

Ingatlah ‘chai’ ini mengganggu proses alami yang menjadi sunnatullah iaitu persoalan memilih pemimpin hendaklah dibuat perwakilan selepas berfikir secara rasional dan menimbangkan faktor-faktor kebolehan dan ketrampilan seseorang calon.

Justeru, apabila proses sunnatullah ini diganggu ianya akan mengubah ketetapan Allah swt dan perubahan yang tidak alami ini akan memusnahkan parti suatu masa kelak. – 6 Jun, 2015.

Sumber: http://www.themalaysianinsider.com/rencana/article/bagaimana-chai-tentukan-pemimpin-dalam-pas-mohamad-ridhuan#sthash.xzAIBtL9.dpuf

Rayuan Kepada Mantan Kepimpinan PAS selepas Muktamar Ke-61

Ana, mewakili sebahagian ahli-ahli PAS, menyeru semua pimpinan PAS yang kalah dalam pemilihan parti semalam supaya MENOLAK semua jenis tawaran lantikan ke apa jua jenis jawatan parti di peringkat pusat atau negeri (jika ada). Rayuan ini berasaskan kepada pertimbangan-pertimbangan berikut:

1. Perwakilan-perwakilan telah memberi mesej yang jelas bahawa anda semua TIDAK DI PERLUKAN secara “toto” dan blok dengan undian chai mereka.

2. Pimpinan yang baru sudah mempunyai pasukan chai mereka sendiri dan anda tidak perlu menggangu-gugat pasukan ini. Beri peluang pada pasukan baru membuktikan mereka juga mampu memimpin dengan lebih baik daripada prestasi anda dahulu.

3. Anda semua kalah kerana dituduh golongan liberal, Anwarinas, Jebon, anai-anai, pencinta DAP, munafik haraki, pengkhianat parti, penghina Presiden dan macam-macam lagi gelaran yang amat menghinakan dan memalukan. Dan kami yakin anda semua kalah bukan kerana tak buat kerja. Jadi adakah selepas Muktamar anda semua sudah bersih dan kini boleh pula di tawarkan dengan jawatan-jawatan?

Jadi permintaan kami tolong jangan malukan diri anda dan diri kami dengan menerima pelantikan jawatan parti cara “pintu belakang”. Berjuang terus sepertimana Khalid ibnu Walid dengan menjadi ahli biasa saja.

Ir. Izham Hashim
6 Jun 2015

Hudud bukan alasan untuk berpecah belah

Oleh: Zairil Khir Johari

Pada Sabtu, 30 Mei 2015, Penang Institute menganjurkan forum peringatan bagi mengenang jasa dan legasi seorang tokoh besar dalam politik Malaysia, Allahyarham Datuk Tuan Guru Haji Nik Abdul Aziz Nik Mat, atau lebih dikenali dengan panggilan Tok Guru.

Forum yang bertempat di The Light Hotel, Seberang Jaya ini menampilkan MP Kluang YB Liew Chin Tong, MP Parit Buntar Datuk Mujahid Yusoff Rawa dan Nik Omar Nik Abdul Aziz, pengetua Maahad Darul Anuar dan juga anakanda kepada Tok Guru. Forum telah dikendalikan oleh saya selaku moderator.

Topik yang diwacanakan dalam forum itu adalah ‘Islam dan kepelbagaian’ dan perbincangan malam itu telah mengupas dengan lebih mendalam keperibadian Tok Guru.

Ia scara khususnya membincangkan berkenaan persoalan hubungan kaum dan agama serta hubungan parti politik dalam dan luar Pakatan Rakyat.

Tok Guru di akhir hayatnya tidak meninggalkan apa-apa wasiat khusus, baik kepada ahli keluarga atau parti politik yang pernah dipimpinnya, mahupun rakyat secara keseluruhan.

Sebagaimana yang ditegaskan oleh Nik Omar, wasiat yang ditinggalkan oleh Tok Guru adalah keseluruhan kehidupan dan perjuangannya, dan hal ini perlu diteladani oleh semua pihak.

Sifat istiqamah yang ada pada diri Tok Guru merupakan iktibar yang penting untuk dicontohi dalam sesebuah perjuangan.

Pendirian Tok Guru dalam dalam isu penting seperti isu pelaksanaan hukum hudud, royalti minyak Kelantan dan kebebasan media, sangat jelas.

Allahyarham tidak pernah menukar pendiriannya.

Selain dakwah agama, Tok Guru juga penuh beristiqamah dalam perjuangan politik, khususnya melalui Pakatan Rakyat yang dianggap sangat penting kepadanya.

Malah, Nik Omar telah menceritakan bahawa ketika Tok Guru terlantar di hospital pada akhir hayatnya, sayangnya terhadap Pakatan Rakyat masih kukuh.

Menurut Nik Omar, Tok Guru amat menitikberatkan Pakatan Rakyat sebagai wadah yang paling sesuai untuk mencapai objektif politik Pas serta membawa keharmonian dan kesejahteraan kepada rakyat dan negara.

Walaupun setiap parti mempunyai pendirian yang berbeza dalam sesetengah isu, namun matlamat bersama lebih banyak dan harus menjadi dasar kerjasama.

Begitulah besarnya kecintaan Tok Guru terhadap hubungan parti-parti politik dalam Pakatan Rakyat yang telah terjalin lama.

Kesederhanaan pemikiran Tok Guru dapat dilihat dengan jelas dalam isu perlaksanaan hukum hudud di negeri Kelantan. Sebagai seorang pemimpin politik dan agama, Tok Guru memiliki pandangan bahawa undang-undang syariah adalah sebahagian daripada Islam.

Allahyarham berpendirian bahawa undang-undang itu perlu dilasanakan sebagai salah satu kaedah dalam menangani masalah jenayah yang makin berleluasa.

Rang Undang-Undang Hudud telah dibentang dan diluluskan di Dewan Undangan Negeri Kelantan sejak tahun 1993 walau bagaimanapun tidak dapat dilaksanakan berikutan terdapatnya halangan teknikal.

Namun demikian, Tok Guru jelas sekali tidak mengambil sikap berkeras dalam hal ini. Sebaliknya jelas Nik Omar, Tok Guru lebih gemar mengambil sikap “menerangkan” daripada mengambil sikap “menyerang.”

Untuk menyelesaikan permasalahan seputar persoalan hudud ini, maka perlunya kepada perbincangan dan dialog yang berterusan, baik dalam kalangan orang Islam mahupun dialog antara penganut agama yang berbeza.

Bagi Nik Omar, Pakatan Rakyat adalah wadah yang paling sesuai untuk perbincangan dan dialog disuburkan. Isu hudud tidak boleh dijadikan isu yang mampu untuk memecah-belahkan hubungan baik yang telah terjalin di dalam Pakatan Rakyat.

Tok Guru dalam hal ini sentiasa memberi komitmen yang tinggi untuk memastikan Pakatan Rakyat terus kukuh.

Tok Guru juga adalah tokoh yang meraikan kepelbagaian dan tidak pernah berpegang kepada idea perkauman. Hal ini dimanifestasikan di dalam kepimpinannya yang sentiasa menjaga hubungan baik dengan masyarakat yang pelbagai.

Lantaran itu, Tok Guru sangat disenangi oleh masyarakat Kelantan secara khusus dan rakyat Malaysia secara amnya, baik Muslim dan bukan Muslim.

ZAIRIIL KHIR JOHARI MP Bukit Bendera dan pengarah eksekutif Penang Institute.

Sumber: https://mmy.malaysiakini.com/news/300453

Debat: Suhaizan bersedia, Nik Abduh tak berani!

Suhaizan Nik AbduhKengganan calon Ketua Pemuda PAS Pusat, Nik Mohamad Abduh Nik Abdul Aziz tampil sepentas dengan Suhaizan Kayat menerusi program debat atau wacana dianggap sebagai tindakan yang tidak bijak.

Ahli Jawatankuasa Pemuda PAS, Mohd Fakhrul Razi Mohd Mokhtar berkata, wujud keperluan bagi dua individu berkenaan untuk tampil menyatakan hala tuju masing-masing menjelang pemilihan kepimpinan baharu sayap itu Jun ini.

“Jika Suhaizan sudah bersedia mengapa Nik Abduh tidak mahu sepentas? Apa salahnya medan wacana ini dijadikan medan tautan ukhuwwah setelah sebelum ini masing-masing sukar duduk bersama sepentas walaupun pernah bekerjasama semasa menganggotai kepimpinan Pemuda PAS di bawah ustaz Nasrudin Hassan.

“Anak muda hari ini mahu melihat idea-idea yang boleh bantu mereka berdepan dengan keadaan ekonomi serta politik yang caca merba,” katanya menerusi kenyataan di sini.

Sebelum ini, dilaporkan Nik Mohamad Abduh menolak untuk berdebat dengan Suhaizan yang merupakan penyandang jawatan Ketua Pemuda PAS seperti yang dicadangkan sesetengah pihak.

Anak kepada bekas Mursyidul Am PAS itu sebaliknya selesa untuk mengambil pendekatan berdiam diri dan berpendapat adalah lebih wajar sekiranya ahli parti menilai setiap calon berdasarkan prestasi masing-masing.

Suhaizan bagaimanapun menyatakan persetujuan untuk terlibat dalam program wacana bersama Nik Mohamad Abduh dengan hati terbuka.

Komentar Kejar.Org: Kalau debat dengan Suhaizan pun tak berani bagaimana nak debat dengan UMNO?

Sumber: http://greenboc.blogspot.com/2015/05/debat-pemuda-suhaizan-bersedia-nik.html